บันทึก DNF แรกของฉัน # หลวงพะเยาเม้าเท่นรัน 2017

แรงบันดาลใจในการสมัครงานนี้มันเริ่มต้นตั้งแต่ปีที่แล้ว อยากสมัครแต่ว่าไม่ผ่านควอลิฟายเลยได้แต่มองตาปริบๆ แล้วบุญพาวาสนาส่งทำให้เรามีโอกาสได้มาเดินป่าที่ดอยหลวงพะเยาแห่งนี้ในวันเดียวกับที่เค้าจัดงานวิ่งด้วยความบังเอิญ การเดินป่าครั้งนั้นมันหนักหนาสาหัสพอควรเลย เส้นทางที่เดินนั้นเราคิดว่าเป็นทางที่ยากที่สุดที่เคยผ่านมาเส้นนึง พอรวมกับการต้องแบกสัมภาระหนักเป็นครั้งแรก มันเลยทำให้ท้อแท้ทั้งกายและใจ ค่อยๆเคลื่อนร่างกายไปอย่างช้าๆ มองนักวิ่งคนแล้ว คนเล่า เคลื่อนที่ผ่านเราไปด้วยความรวดเร็ว โอโห… ดูดีจังเลยนะ ถ้าเป็นเราจะทำได้แบบนี้บ้างไหม แต่ก็ได้แต่คิดเพราะแต่เกณฑ์วิ่งขั้นต่ำที่ใช้สมัครงานนี้เรายังวิ่งไม่ได้เลย

ปุบปับทัวร์ ทริปหนีกรุง ไปซ้อมเทรลที่น้ำตกสามหลั่น

วันก่อนบ่นว่าเบื่อๆ อยากเข้าป่า แต่ช่วงนี้ไม่มีทริปเลย เพราะว่าวันลาก็เตรียมไว้กับทริปยาวที่วางแผนไว้ปลายปี แล้วอยู่ๆก็มีคนชวนเข้าป่าไปซ้อมเทรลใกล้ๆกรุงเทพฯ ไปเช้าเย็นกลับ ไม่ต้องลางาน ดีงามมากมาย แต่ทั้งหมดนี้ต้องแลกมาด้วยการตื่นเช้ามากเพื่อให้ไปถึงตอนที่แดดไม่ร้อนจนเกินไป

the NAViGATOR #2 ไกลแค่ไหนคือใกล้

ปกติเวลาพูดถึงงานวิ่ง เค้าจะมีเกณฑ์ที่วัดเป็นเวลาใช่มะ ว่าเราใช้เวลาเท่าไหร่ในแต่ละระยะทางที่จัดแข่งขัน ไม่นานมานี้เพิ่งจะรู้จักการวิ่งอีกรูปแบบนึงที่ใช้เกณฑ์เป็นระยะทาง ว่าใครวิ่งได้กี่กิโลเมตรภายในเวลาของการแข่งขันนั้นๆ โดยทุกรายการที่เคยเจอจะมีเส้นทางวิ่งที่กำหนดชัดเจน ขึ้นอยู่กับว่าใครทำความเร็วได้มากกว่าก็จะใช้เวลาน้อยกว่า หรือว่าเก็บระยะได้มากกว่าก็ว่ากันไป แต่สำหรับรายการที่เราเพิ่งจะไปเข้าร่วมมา มันไม่ใช่ทั้งสองแบบที่พูดมาข้างต้น เป็นรายการที่ผู้เข้าแข่งขันสามารถออกแบบเส้นทางวิ่งได้เองทั้งหมด อยากจะไปตรงไหนก่อนหลังก็ได้ หรือตรงไหนไม่อยากไปเลยก็ยังได้ ขอแค่กลับมายังจุดเริ่มต้นให้ทันในเวลาที่กำหนด เออแปลกดีนะ แค่คิดก็สนุกแล้วเนาะ

วันที่ฉันไปวิ่งในป่า

โดยส่วนตัวเราเป็นคนที่ค่อนข้างผูกพันกับป่า พาตัวเองเข้าป่าบ่อยๆอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นการเดินป่า เดินน้ำตก ปีนเขา หรือแม้วิ่งเทรล (วิ่งตามรายการแข่งขันที่เป็นเส้นทางในป่า) แต่คราวนี้มันจะไม่เหมือนคราวที่ผ่านๆมา เพราะเราจะไปวิ่งในป่า ที่ไม่ใช่วิ่งตามงาน หรือว่ามีคนจัดเตรียมเส้นทางและสิ่งอำนวยความสะดวกไว้ เราจะเตรียมเส้นทางเอง ดูแผนที่เอง เพื่อนำตัวเองไปตามเส้นทางที่ต้องการ และไปสู่จุดมุ่งหมายให้ได้ การวิ่งครั้งนี้แม้จะไม่มีข้อจำกัดทางด้านเวลาเหมือนงานวิ่ง แต่ด้วยการที่เราต้องเตรียมทุกอย่างเอง ก็อาจเกิดปัญหาที่ไม่คาดคิดตามมาได้เช่นกัน ก็คงต้องค่อยๆแก้ปัญหาเฉพาะหน้ากันไป แค่คิดก็สนุกแล้ว เนาะ ^^

เคยสงสัยไหม วิ่งไปทำไมกัน…

เราเคยเขียนเอาไว้ว่า ครั้งแรกที่เราวิ่งได้ 10 กิโลแรก เพราะเราอยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง ซึ่งสุดท้ายเราก็ได้รู้ว่าถ้าเราพยายามมากพอ เราก็สามารถทำทุกอย่างได้ตามที่เราต้องการจริงๆ… ถ้าอย่างนั้นแล้ว ก็พิสูจน์ได้แล้วนี่ ควรจะจบแล้วรึเปล่า ทำไมตอนนี้ยังวิ่งต่อล่ะ… นั่นน่ะสิ!!!!

ว่าด้วยการวิ่ง

[Long time ago…] เมื่อก่อนเราเป็นคนอ่อนด้อยมากเรื่องวิ่ง วิ่งไม่กี่ร้อยเมตรก็หอยแล้ว [Early 2013] วิ่งครบ 2 กิโลโดยไม่หยุดไ้ด้ครั้งแรก เพราะเตรียมจะไปดอยผ้าห่มปก แต่สุดท้ายผลของการออกกำลังหายครั้งนั้นมันไม่เพียงพอจะส่งเราไปถึงยอดเขาที่สูงอันดับสองของประเทศได้ [2013-2014] หลังจากนั้นก็วิ่งๆหยุดๆ เรื่อยเปื่อยไร้แก่นสาร ช่วงไหนกินเยอะรู้สึกผิดก็วิ่งเยอะ หรือช่วงจะเข้าป่าก็จะฟิตซ้อมเยอะหน่อย วิ่งได้ติดต่อกันไกลสุด 5 กิโล [ต้นปี 2015] วิ่งได้ 7 กิโลครั้งแรก [มีนาคม 2015]… Read more “ว่าด้วยการวิ่ง”