Dvaravati Adventures 2018

เราเห็นชื่องานนี้ครั้งแรกจากในกรุ๊ป ultra & trail runners in thailand มีคนมาโพสต์ว่าจะมีงานวิ่งเทรลฟรี แค่ได้เห็นคำว่าฟรีก็หูผึ่งทันที ฮ่าๆๆ เห็นว่างานนี้เป็นโครงการส่งเสริมกิจกรรมท่องเที่ยวกลุ่มจังหวัดกลุ่มทวารวดี (กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรีและนครปฐม) เราก็เริ่มวิเคราะห์ละว่ามันจะจัดกันยังไงหว่า 4 จังหวัด จะจัดพร้อมกัน 4 งาน หรือทยอยจัด 4 รอบ แบบนี้จะเลือกไปจังหวัดไหนดีนะ แต่สรุปออกมาว่า สถานที่จัดงานคือ อ่างเก็บน้ำห้วยกระพร้อย… Read more “Dvaravati Adventures 2018”

ทริปเกิดเพราะผาส้มเทรล ep.3 Phasom Trail … Charity Run for Mother Nature …

เมื่อรถกระบะลงมาส่งพวกเราที่ตัวเมืองเชียงดาวแล้ว เราก็แวะกินอาหารกลางวัน และออกเดินทางมุ่งหน้าสะเมิง วิ่งตามถนน 107 ยาวๆประมาณ 50 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวขวาเข้าแม่ริม ดูเป็นเมืองเชียวล่ะ ถนนกว้างขวาง มีโรงแรม มีสถานที่ท่องเที่ยว ปางช้าง รถราจอดริมถนนมากมาย เห็นแล้วเราก็อุ่นใจ เท่าที่หาข้อมูลมาคือวิ่งเส้นแม่ริมถนนจะขับง่ายกว่าเส้นหางดง แต่สบายใจได้อยู่พักนึง GPS เจ้ากรรมพาเข้ารกเข้าพงอีกตามเคย เข้าป่าที่ไหนไปก็ไม่รู้ เป็นทางเทรลแบบไม่มีสัญญาณโทรศัพท์เลย แต่ดูทิศทางแล้วไม่ได้ออกนอกเส้นทาง ก็เลยกัดฟันเชื่อใจมัน (ก็ใช่สิ ไม่งั้นก็ต้องเลี้ยวกลับ เสียเวลาอีก)… Read more “ทริปเกิดเพราะผาส้มเทรล ep.3 Phasom Trail … Charity Run for Mother Nature …”

ทริปเกิดเพราะผาส้มเทรล ep.2 ถ้ำเชียงดาว มุ่งสู่สันป่าเกี๊ยะ

ขากลับก็กลับลงมาทางเดิม และได้แวะวัดถ้ำเชียงดาวที่ตั้งอยู่เชิงเขาของดอยหลวงเชียงดาว ในวัดมีถ้ำหลายถ้ำ ค่าเข้าถ้ำด่านแรกคนละ 20 บาท ถ้าจะไปถ้ำพระนอนจะเดินเองได้เพราะมีไฟฟ้าส่องสว่างตลอดทาง

ทริปเกิดเพราะผาส้มเทรล ep.1 บ้านลีซูเชียงดาว

พูดถึงสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในอำเภอเชียงดาว ก็คงหนีไม่พ้นดอยหลวงเชียงดาว แต่ว่าเราเดินป่าขึ้นดอยหลวงเชียงดาวมา 2 ปีติดแล้ว ทริปนี้เลยอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศมาชมดอยหลวงเชียงดาวแบบสบายๆ ไม่ต้องเหนื่อยบ้าง โดยหารู้ไม่ว่าไอ่การไม่ต้องเดินนี่แหละที่ลำบากชีวิตยิ่งกว่า!!!

PKDWakeupRun2017

หลังจากลั่นวาจาไว้ว่าฤดูกาลวิ่งเทรลของเราได้สิ้นสุดลงกับงานหลวงพะเยาเม้าเท่นรันไปเรียบร้อยแล้ว ก็ตั้งใจจะค่อยๆซ้อมเตรียมความพร้อมของร่างกายสำหรับงานวิ่งในปีหน้า แต่พอมารู้ข่าวงานวิ่งงานใหม่ที่จะจัดขึ้นที่ภูกระดึง จัดวันที่1ตุลาคม ที่เป็นวันแรกที่เปิดภูของทุกปีเลย เหย เคยคิดอยากไปภูกระดึงวันเปิดภูมานานแล้วแต่ไม่เคยทำได้ ใจที่หนักแน่นว่าปีนี้จะไม่ลงงานแล้วก็เริ่มสั่นคลอน แล้วยิ่งพอรู้ว่าเค้าไม่แจก finisher shirt แต่จะแจก finisher buff ก็ทำให้ความลังเลที่มีมันหมดไป… ตรูเคยDNFแล้วพลาดบัฟมางานนึงแล้ว งานนี้แหละที่จะคว้าบัฟมาซับน้ำตาให้ได้ ว่าแล้วก็สมัครเลยจ้า

ภูกระดึงเดือนห้า ยังไม่เข้าเดือนหก แต่ฝนก็ต๊กพรำๆ

ไปภูกระดึงเดือนห้า ไปซันนี่บ่นไอ้หยา เราจะไปกันอีกจริงๆเหรอฮับ… ก่อนหน้านี้เคยคิดจะมาเที่ยวภูกระดึงตอนวันปิดภูนั่งๆนอนๆเล่นซักสองสามวัน ก็คิดว่าอากาศมันคงจะร้อนๆแล้งๆ คนน้อยจะได้เงียบสงบดี แต่ด้วยวันลาที่จำกัดเลยพับโครงการไป แล้วพอดีปีนี้ฝนมาไวกว่าที่คิด แล้วรูปน้ำตกอันสวยงามที่ผ่านตาเราเข้ามาก็ล่อหลอกให้เราต้องไปหาเขาอีกครั้ง เหมือนที่เคยเป็นมาซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า

เชียงดาวในม่านหมอก – – – Chapter3 – – – Till we meet again

ตอนนั้นสองจิตสองใจว่าจะขึ้นยอดดอยเช้าวันกลับดีไหม เพราะว่าวันที่สองใช้ขาหนักมาก ใจนึงก็กลัวจะบอบช้ำ ถ้ายังหาเรื่องไปเสี่ยงเพิ่มอีก แต่อีกใจนึงก็อยากจะไปให้มันสุดทางไปเลย ทริปนี้เหลือแค่ทะเลหมอกอย่างเดียวก็จะสมบูรณ์แบบทุกอย่างแล้ว จริงๆมีอีกเรื่องที่กังวลคือกลัวฝนตก ดูพยากรณ์อากาศก่อนมาเค้าบอกมีฝน20% จะรอดไหมหนออีกวันเดียว ตอนกราบหมอน(จริงๆคือปลอกถุงนอน)ก่อนนอนเลยขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่าขอให้ฝนไม่ตก แล้วจะมุ่งมั่นตั้งใจขึ้นยอดดอยวันกลับเป็นการตอบแทน (เกี่ยวไหม แหะๆ)

เชียงดาวในม่านหมอก – – – Chapter2 – – – It’s a perfect day.

ตัดภาพมาที่เช้าวันใหม่ ตื่นตี ๔ กว่าๆ ร่างกายสดชื่นแจ่มใส นอนหลับสบายดี อากาศไม่หนาวเท่าที่โดนขู่มา แค่มีเรื่องตื่นเต้นนิดหน่อยตอนก่อนเข้านอน ได้ยินเสียงแปลกๆข้างเต๊นท์ เหมือนว่าเมื่อคืนจะมีคนมายืนฉี่อยู่ข้างๆ เพราะเต๊นท์เราอยู่ใกล้เต๊นท์กองกลางมากๆและค่อนข้างรก แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่ไม่ฉี่เหนือเต๊นท์นะ เพราะพื้นที่ลาดเอียงมาไหลลงมาแน่ๆอะ -*-

เชียงดาวในม่านหมอก – – – Chapter1 – – – Nice to see you again, Doi Luang Chiang Dao

๒๕ พ.ย. ๒๕๕๙ ณ หน่วยพิทักษ์ป่าขุนห้วยแม่กอก ๑๔ ชั่วโมง คือเวลาโดยประมาณที่พวกเราใช้เดินทางมาถึงที่นี่ ๑๒ ชั่วโมงจากกรุงเทพฯถึงเชียงดาว และต่อรถกระบะเข้ามาอีกประมาณ ๒ ชั่วโมง พี่เอก หัวหน้าทัวร์แคมป์ลูกหมู ตัดสินใจให้เราพักกินอาหารกลางวันกันตรงนี้เลย เพราะเวลาก็ล่วงเลยมาใกล้เที่ยงเต็มที และเป็นการกำจัดน้ำหนักที่ต้องแบกไประหว่างเส้นทางเกือบๆ ๘ กิโลที่ต้องเดินในอีกไม่กี่อึดใจนี้ด้วย เราเดินไปเข้าห้องน้ำ หวังจะล้างมือล้างหน้าจากฝุ่นดินแดงที่เราต้องผ่านมายี่สิบกว่ากิโล แต่สิ่งที่เห็นจะทำให้คุณทึ่ง เอ้ย! ไม่ใช่ละ คือเราเจอสิ่งที่เราหวังจะมาตามหาจากทริปนี้…ที่หน้าห้องน้ำ… ตั้งแต่ยังไม่ออกเดินซักก้าวด้วยซ้ำ

ออกเดินทางครั้งใหม่กับหัวใจดวงเดิม –(3)– อำลาภูกระดึง…แล้วเราจะกลับมาอีก

๒๓ ตุลาคม ๒๕๕๙ เช้าวันสุดท้ายบนภูกระดึง วันนี้ตั้งใจตื่นสายตามใจชอบเลย เพราะกะจะเดินชิลๆไม่รีบ กลับรถทัวร์รอบทั้งทุ่มนึง ไม่ตั้งนาฬิกาปลุกด้วยซ้ำ