ทริปยุโรป2017ฉบับย่อ

– จริงๆแพลนทริปนี้มา2-3ปีแล้ว ตั้งใจจะไปแค่เยอรมัน ไปดูใบไม้เปลี่ยนสี ตะลอนทัวร์ปราสาท และซึมซับประวัติศาสตร์ – พอมาปีก่อนดันเตรียมตัวไม่ทัน (เราไปเที่ยวแต่ละทีแพลน1-2ปีล่วงหน้าเลยนะ) เลยเลื่อนมาปีนี้ จริงๆตั้งใจจะไปวิ่ง Jungfrau marathon ด้วย สมัครวิ่ง จองตั๋วเครื่องบิน ทำโน่นนี่เสร็จ ปรากฎซ้อมไม่ทัน ขายบิบ แล้วเที่ยวอย่างเดียวพอ – การจองตั๋วเครื่องบินให้ตรงช่วงเวลาวิ่ง ทำให้พลาดช่วงใบไม้เปลี่ยนสีไป เหมือนได้เที่ยวปลายๆหน้าร้อน กะว่าอากาศกำลังดีไม่หนาวมาก ก็เลยกะไปเทรคเต็มที่ –… Read more “ทริปยุโรป2017ฉบับย่อ”

MyUKDreamTrip : CHxxMFC02 สิ้นสุดการรอคอย

ภาพตัดมาที่วันเสาร์ที่ 22 Feb 2014 ประมาณสิบโมงเราก็เดิน slow life พาซันนี่ออกจากโรงแรมเพื่อไปดูบอลเวลา 12:15 วันนี้เป็นวันซันนี่จะได้เจอป่ะปี๊แล้ว ซันนี่น่าจะตื่นเต้นมาก แต่พูดแสดงออกไม่ได้เพราะไม่มีปาก ไม่เป็นไรหม่ามี๊เข้าใจซันนี่นะจ๊ะ ระยะทางระหว่างโรงแรมไปยัง Riverside Stadium ประมาณ 1 กิโลเมตร วันนั้นอากาศดีเดินไปไม่เหนื่อยเลย (feels like -1 c T_T) เดินไปซักพักเริ่มเห็นผู้คนรายทางมากขึ้น แม้เค้าจะไม่ได้แต่งตัวเวอร์วังเต็มยศเหมือนนัดที่ไปดูแมนฯยูฯแต่เราก็ดูออกว่าเค้ากำลังมีจุดมุ่งหมายเดียวกันกับเรา… Read more “MyUKDreamTrip : CHxxMFC02 สิ้นสุดการรอคอย”

MyUKDreamTrip : CHxxMFC01 เมื่อหัวใจเพรียกหา Middlesbrough is calling

เนื่องด้วยวันนี้(วันที่เขียน)เป็นวันพิเศษ ทีม Middlesbrough FC ได้เลื่อนชั้นขึ้น EPL ในฤดูกาลหน้า เราเลยลัดคิวเขียนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเมืองนี้ขึ้นมาซักหน่อย จะได้เข้ากับเหตุการณ์ที่ยังตื้นตันในในของเราเวลานี้ 20 Feb 2014 @ Manchester Piccadilly station เวลาที่พิมพ์บนตั๋วคือ 9:57 AM คือเวลาที่เราจะต้องย้ายเมืองเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ ไม่อยากนับ เหนื่อยและเบื่อทุกครั้งที่ต้องลากกระเป๋าย้ายโรงแรม แต่ชีวิตต้องเดินต่อไป การเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่การเดินทางตามฝันแบบ 14 วันที่ผ่านมา แต่จะเป็นการเดินทางเพื่อตามหาอีกเสี้ยวหนึ่งของหัวใจที่ขาดหายไป… Read more “MyUKDreamTrip : CHxxMFC01 เมื่อหัวใจเพรียกหา Middlesbrough is calling”

MyUKDreamTrip : CH4 หลงทางเป็นอาชีพ

เมื่อคืนอากาศหนาวมาก เลยเปิดฮีตเตอร์แล้วคลุมโปงนอน มาวันนี้เลยร้อนเหงื่อออกจนตื่น ไม่อยากเชื่อเลยว่าเมื่อวานยังตื่นนอนที่บ้านในกทม.อยู่เลย วันนี้ลืมตาตื่นมาที่โฮสเทลในลอนดอนซะแล้ว ดีจัง 😉 😉 😉 แซะตัวเองขึ้นจากที่นอนได้ก็ไปอาบน้ำสระผมดีกว่า เน่าค้างมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว พอเดินไปถึงห้องน้ำนี่แบบว่าอึ้งมาก ห้องน้ำเล็กมากกกกก ขนาดเราตัวเล็กๆเข้าไปยืนยังรู้สึกอึดอัด แล้วก็ไม่มีที่แขวนอะไรใดๆเลย เราพกมาแค่ถุงพลาสติกใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ เลยต้องเอาผ้าอย่างอื่นพาดๆประตูไว้ ส่วนถุงพลาสติกก็ถือแบบนั้นแหละตอนอาบน้ำ มือนึงชำระล้างร่างกาย อีกมือก็ถือถุง แล้วก็สลับมือไปมา ลำบากลำบนมากๆ นี่ล่ะหนอ เลือกที่พักที่ทำเลดีมาก เป็นห้องเดี่ยว แถมราคาไม่แพง มีอาหารเช้าฟรี… Read more “MyUKDreamTrip : CH4 หลงทางเป็นอาชีพ”

MyUKDreamTrip : CH3 เจ้าชายขี่ม้าขาวนั้นมีอยู่จริง

ย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อนเดินทาง…. …ไอซ์ๆ พี่จะไปอังกฤษปีหน้า เครื่องแลนด์ห้าโมงกว่า เวลานี้โอเคไหม ช่วงนั้นอุณหภูมิเป็นไง …ไอซ์พี่ซื้อรองเ้ท้าแบบนี้มา ถ้าเจอฝนจะโอเคมะ …ไอซ์มีซิมโทรศัพท์ยี่ห้อไหนแนะนำเปล่า ฯลฯ คำถามมากมายหลั่งไหลพรั่งพรูไปที่รุ่นน้องคนหนึ่งที่ไปเรียนต่อที่ลอนดอน ซึ่งไอซ์ก็ตอบมาอย่างเต็มใจ และประโยคที่ทำให้ป้าแก่ๆคนนี้อุ่นใจมากที่สุดก็คือ “ถ้ามาถึงกลัวมืดไปไหนไม่ถูก เดี๋ยวไอซ์ไปรับพาไปส่งในเมืองได้ค้าบ….” รอดตายแล้วตรู โวะโฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

MyUKDreamTrip : CH2 เริ่มออกเดินทาง กะเหรี่ยงเมืองกรุง มุ่งหน้าสู่ลอนดอน

06 Feb’14 @ CP1 สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ   การเดินทางครั้งนี้ เราได้ตั๋วราคาค่อนข้างน่าพอใจ แต่ต้องแลกกับการยอมคันเบาะที่ต้องนั่งสายการบินที่เป็นสปอนเซอร์ทีมฟุตบอลคู่แข่งของทีมรักของเรา เอาเถอะเพื่อเงินเราทนได้ 😛 เวลาเดินทางก็ตามนี้เลย BKK – AUH (8:40 – 12:15) AUH – LHR (13:25 – 17:30) ดูจากเวลาแล้วค่อนข้างฉุกละหุกตอนเปลี่ยนเครื่อง ไม่ต้องย้าย terminal… Read more “MyUKDreamTrip : CH2 เริ่มออกเดินทาง กะเหรี่ยงเมืองกรุง มุ่งหน้าสู่ลอนดอน”

Once upon a time on Mount Kinabalu #7# inaccessible to any but winged animals

เราก็นั่งพักรอพระอาทิตย์ขึ้นแถวๆหน้าป้ายนั่นแหละ คุณไกด์ก็เปลี่ยนหน้าที่จากไกด์ไปเป็นคนจัดระเบียบป้ายจุดสูงสุด เพราะบางคนไปจองที่หลังป้ายไว้ ทำให้นักท่องเที่ยวคนอื่นไม่สามารถไปถ่ายรูปกับป้ายได้ ส่วนคุณป้อและชาวแก๊งที่เริ่มมารวมตัวกันเมื่อเห็นว่าคนขึ้นมากันครบแล้ว ก็เริ่มหาที่ทางของตัวเองเพราะว่าพระอาทิตย์กำลังจะขึ้นแล้ว ( ถ้าเทียบทิศแล้ว Low’s peak ที่เรายืนอยู่มันคือทิศเหนือ มองไปทางขวาจะเป็นทิศที่พระอาทิตย์ขึ้น มองกลับไปทางที่เราเดินขึ้นมาจะเป็นทิศใต้ที่เป็นที่ตั้งของ South peak ตามชื่อเลย ) เอาจริงๆวิวพระอาทิตย์ขึ้นมันไม่ได้ทำให้เราตื่นเต้นเท่าไหร่แล้ว เพราะการที่เราพาร่างอันบอบบางขึ้นมาถึงจุดนี้ได้มันคือที่สุดของทริปนี้แล้ว แค่นั่งอยู่เฉยๆก็มีความสุขมากแล้ว ไม่มีอะไรมาสวยงามมากไปกว่านี้อีกแล้ว ^^

Once upon a time on Mount Kinabalu #6# You’re standing at the hightest peak of Mt. Kinabalu

จากการตกลงกันว่าเราจะตื่นนอนเป็นคนแรก เลยตัดสินใจตั้งนาฬิกาปลุกไว้ที่ตี 1 เพราะการจราจรในห้องน้ำคงจะคับคั่งน่าดู กับสมาชิกจำนวนไม่ต่ำกว่า 20-30 คนในบ้านน้อยหลังนี้ แต่เรากลับตื่นก่อนเวลาที่ตั้งปลุกเอาไว้เสียอีก ทำไมทั้งความเมื่อยล้า ทั้งยาคลายกล้ามเนื้อ ทั้งอากาศที่หนาวเหน็บ กลับไม่ทำให้เรานอนพักผ่อนให้ยาวนานเพื่อจะได้เก็บแรงไว้สู้ศึกหนักที่จะมาถึงแบบที่ใจต้องการ เราตัดสินใจอยู่ซักพักว่าจะนอนต่อประมาณ 15 นาทีดีไหม แต่อีกใจก็บอกมาว่าไหนๆก็รู้สึกตัวตื่นและไม่รู้สึกง่วงแล้ว ก็ไปเข้าห้องน้ำเลยดีกว่า

Once upon a time on Mount Kinabalu #5# ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ?

เราประคองร่างกายที่อ่อนล้าไปเรื่อยๆจนเจอกับพี่อั้มที่เดิน slow life อยู่เหมือนกัน เลยไปขอแบ่งน้ำมาต่อชีวิตไปได้ แล้วเราก็เดิน slow life ไปด้วยกัน ^^ ตอนนั้นมีฝรั่งกลุ่มนึงเดินตามหลังมา ดูแต่ละคนตัวใหญ่ๆอายุเยอะๆทั้งนั้นเลย ดูแล้วท่าทางน่าจะใกล้หมดพลังชีวิตพอๆกับเรา (แต่จริงๆแล้วไม่เลย) พอเราพักแล้วหลบให้เค้าแซง เค้าก็บอกไม่เป็นไร รักษาระยะแบบนี้มาซักพัก จนเราพักบ่อยมาก สุดท้ายฝรั่งกลุ่มนั้นก็ยอมแซงเราไป และเราก็ไม่เจอเค้าอีกเลย ม่ายยยยยยย ทำไมไม่รอเอ๋เลยยยยยย

Once upon a time on Mount Kinabalu #4# สู่ความเวิ่งว้างอันไกลโพ้น

พอก้าวออกมาปุ๊บ เจอบันไดลงยาวๆเลยจ้า งงเลย คือคิดไว้ว่าต้องมีขึ้นมาลง แต่ว่านี่ลงยาวๆ คือยิ่งลงไปเยอะเท่าไหร่ก็แปลว่าเราต้องเหนื่อยไต่ขึ้นมาเยอะกว่านั้นอีก แค่เริ่มก็เป็นกังวลแล้ว จริงๆบันไดลงนี้เดินไม่ยากเลย สบายๆมาก แต่เพราะเรามีปัญหากับการ downhill นี่แหละ ลงยาวๆจะกลัวว่าเจ็บตั้งแต่เริ่มไหมนะ… แต่มันก็ไม่มากมายซักเท่าไหร่ ไม่นานเกินรอก็พ้นทางลง และหลังจากนั้นเราก็ไม่เจอทางลงแบบนั้นอีกเลยตลอด 6km ข้างหน้า  😥 😥 😥