My Honor

” แค่อยากจะบันทึกเรื่องราวที่เรารู้สึกว่า มันน่าจดจำ

ซึ่งอาจจะน่าจดจำในแง่ที่ประทับใจ หรือไม่อยากให้เกิดขึ้นอีก…ก็เป็นได้ “

  • ออกเดินทางแบบแบคแพคครั้งแรกในชีวิต ขึ้นเหนือไปแม่ฮ่องสอนเลย
  • ไปอช.ห้วยน้ำดัง ที่รถประจำทางส่งถึงแค่ปากทางขึ้นอช. ต้องโบกรถต่อเข้าไป 5 กม. ประสบการณ์ติดรถชาวบ้านครั้งแรก (ไม่กล้าเรียกว่าประสบการณ์โบกรถ เพราะขาขึ้นพี่จนท.ช่วยโบกให้ ขาลงคนขับเค้าอาสาลงมาส่งเอง ;P)
  • โบกรถด้วยตัวเองสำเร็จครั้งแรกที่เชียงราย จากวัดร่องขุ่นเข้าไปที่ขนส่งในเมือง วันนั้นเราเป็นฮีโร่ในหมู่ผองเพื่อน ยืดมาก
  • เคยซ้อนมอเตอร์ไซค์เที่ยวจากเชียงใหม่ข้ามไปเชียงราย ขึ้นไปถึงภูชี้ฟ้า เพื่อนคำนวณระยะทางที่อยู่บนหลังมอเตอร์ไซค์ ~700กม. จบทริปนั้นก็สัญญากับตัวเองว่าจะไม่นั่งมอเตอร์ไซค์อีกตลอดชีวิต ซึ่งเราทำตามสัญญาไม่ได้
  • ซ้อนมอเตอร์ไซค์อีกครั้งที่ไกลพอๆกับทริปแรก แต่ไม่ค่อยสนุกเพราะตอนจบเหลือกันอยู่สามหน่อ ทริปพิษณุโลก-เพชรบูรณ์
  • เคยเกือบตกเขาเพราะเจอทางชันเลี้ยวหักศอก แล้วคนขับดันไม่ยอมเบรก แล้วทั้งคนนั่งและคนขับก็ขาไม่ถึงพื้น รถมันเลยไหลๆๆลง เราเลยโดดลงเลย
  • อาหารที่คิดว่าพิสดารที่สุดที่เคยกิน…หมูป่าผัดเผ็ด กินที่อุบล
  • เมนูอาหารที่ไม่เคยคิดว่ามีอยู่บนโลกนี้ หากินได้ตอนตั้งแคมป์แล้วทำอาหารเอง มั่วสุดๆ
  • เจอแมลงเยอะที่สุดในชีวิตที่สามพันโบก คิดดูว่ามันบินชนเราจนเราเจ็บ
  • อาบน้ำแบบอาบแสงจันทร์ ที่ภูผาและลำธารรีสอร์ท มองออกไปจากห้องน้ำ เห็นภูเขา ท้องฟ้า และต้นกล้วย แถมผนังห้องน้ำเป็นปูนเปลือยที่มีรอยนิ้วมือคนแปะอยู่ สุดสยอง
  • ที่พักหลากหลายมาก ตั้งแต่โฮสเทล เฮ้าส์โฮเทล โรงแรมสามดาว โรงแรมห้าดาว บ้านพักอุทยาน กางเต๊นท์ในอุทยาน กางเต๊นตรงจุดกางเต๊น กางเต๊นในโรงเรียน นอนในเต๊นรั่ว เหลืออีกแบบที่อยากลอง คือ couchsurfing
  • ประสบการณ์ส้วมหลุมครั้งแรก ที่ดอยหลวงเชียงดาว…มันสุดยอดมากจริงๆ ถ้ามีโอกาสได้สัมผัสอีกก็อยากจะลอง ฮ่าๆๆ
  • เดินป่าที่ไกลที่สุด ที่ภูกระดึง
  • เดินป่าที่เหนื่อยเมื่อยที่สุด ที่น้ำตกหมันแดง คินาบาลู
  • เดินป่าแล้วอ้วก เป็นลม สุดท้ายยอมแพ้กลางทาง ที่ดอยผ้าห่มปก T_T สัญญาว่าจะกลับไปซ่อมให้ได้
  • ถ้าไม่นับหัวหิน พัทยา ที่ๆไปบ่อยสุดก็คือปางอุ๋ง เดินทางก็ไกลและยากแต่ไปมา 3 ครั้งแล้ว และคิดว่าถ้ามีโอกาสก็จะไปอีก
  • เจอเนื้อคู่ที่ภูกระดึงด้วย คือเห็นเค้าแล้วโลกหยุดหมุนรอบๆเป็นสีเทามีแต่เค้ายืนส่องสว่าง ความรักเปล่งประกาย แต่เราก็ไม่กล้าคุยและไม่ได้เจอเค้าอีกเลยจนปัจจุบัน เห้อ
  • เที่ยวคนเดียวทริปแรก เป็นทริปต่างประเทศเลย ไปไต้หวัน 4 คืน 4 วัน คืนก่อนเดินทางนั่งร้องไห้ กลัวนู่นนี่ แต่พอไปจริงๆสนุกและไม่น่ากลัวอย่างที่คิด
  • ได้ไปสถานีตำรวจที่ไต้หวันด้วย เพราะทำผ้าพันคอหาย ตอนแรกตำหนวดคิดว่าสร้อยคอหาย จะเปิด CCTV ให้ พออธิบายว่าผ้าพันคอ พี่แกอ้างนู่นนี่ว่าเปิดไม่ได้ เราโกรธมาก
  • การไปดูหมีแพนด้าเคยเป็น wish list priority อันดับต้นๆ ไปเชียงใหม่ทีไรก็มีเหตุให้อดเข้าสวนสัตว์ทุกที พอได้ไปดูที่ Taipei Zoo แล้ว เราก็เลิกเห่ออีกเลย มันก็แค่หมีอ้วนเดินไปเดินมา ปีนต้นไม้ ตกต้นไม้ กลิ้งๆ ละก็นอน ทำได้แค่นี้!!
  • เที่ยวคนเดียวทริปที่สอง คราวนี้ข้ามทวีปเลย ไปอังกฤษ 18 วัน 18 คืน ตอนแรกตั้งใจจะไปดูบอลเฉยๆ หลังๆวันงอกมาเพียบ
  • ก่อนไปอังกฤษคิดว่าต้องกลัวหนักกว่าตอนไปไต้หวันมากแน่ๆ แต่ไม่ร้องไห้เลยเพราะวุ่นกับการเตรียมทริปมากๆ
  • homesick ครั้งแรก ที่อังกฤษ (จริงๆตั้งแต่เครื่องยังไม่แลนด์เลย)
  • แพลนทริปเราละเอียดแน่นเอี้ยดขนาดพี่ที่ช่วยดูแพลนบอกว่า แพลนเราเหมือนไว้สำหรับคนที่คุ้นทางที่นั่นแล้วเท่านั้น แต่สุดท้ายเราก็ไปได้เกือบครบ ขาดแค่ Wembley stadium ที่เดียว คนอะไรเก่งจุง
  • ดื่มด่ำกับอาหารจนน้ำตาไหล ที่แมนเชสเตอร์ คือเบอร์เกอร์อันใหญ่มาก ใหญ่กว่าแขน กินไม่หมด จะทิ้งก็เสียดาย เลยเก็บไว้กินอีกมื้อ พอเอามากินมันเย็นและแข็ง แต่ด้วยความที่ตารางแน่นไม่มีเวลาเข้าร้านอาหารแล้วเลยต้องฝืนกิน สรุปว่าหลังจากจบทริปนั้นเราไม่เคยแตะเบอร์เกอร์อีกเลย (และถ้าไม่จำเป็นชีวิตนี้ก็ไม่อยากแตะอีกแล้ว)
  • อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยเจอ คือ 1 องศา C  ที่แมนเชสเตอร์
  • พยายามจะนั่งชิลที่บาร์ในมิดเดิลสโบรช์ แต่ว่าเค้าไม่มีเมนูคอกเทลให้ ต้องสั่งเอง ซึ่งเราไม่รู้จัก แถมไม่กินเบียร์อีก เลยไปลงท้ายที่กินน้ำมะนาวนั่งดูบอลต่อด้วยฮอกกี้ ทำไปได้…
  • การเดินทางที่นานสุด ประมาณ 20 ชม. จากกทม.ไปบ้านหนองเขียว มฮส. นานกว่านั่งเครื่องไปลอนดอนอีก!!
  • เที่ยวเมืองไทยคนเดียวครั้งแรก ที่เกาะช้าง ชวนคนอื่นแล้วไม่มีใครว่าง เราเลยคิดว่า คนอื่นอดไปเพราะเค้าไม่พร้อม แต่เราพร้อมทำไมเราต้องอดไปล่ะ ก็เลยลุยเลย
  • ไปสิงคโปร์รอบที่ 3 ก็ยังไม่มีบุญได้เห็น Merlion พ่นน้ำ
  • สถาปนาตัวเองเป็น ‘นักล่าภูเขาไฟ’ เรียบร้อยแล้ว (หรือโดนภูเขาไฟใส่ยาสเน่ห์ก็ไม่รู้นะ)
  • จุดสูงสุดในชีวิตที่ได้ไปยืน ที่ 4094m above sea level และมันจะไม่หยุดเท่านี้แน่…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s