ทริปเกิดเพราะผาส้มเทรล ep.2 ถ้ำเชียงดาว มุ่งสู่สันป่าเกี๊ยะ

ขากลับก็กลับลงมาทางเดิม และได้แวะวัดถ้ำเชียงดาวที่ตั้งอยู่เชิงเขาของดอยหลวงเชียงดาว ในวัดมีถ้ำหลายถ้ำ ค่าเข้าถ้ำด่านแรกคนละ 20 บาท ถ้าจะไปถ้ำพระนอนจะเดินเองได้เพราะมีไฟฟ้าส่องสว่างตลอดทาง

หินงอกหินง้อยในถ้ำพระนอน
ถ้ำพระนอน กว้างใหญ่และมีไฟส่องสว่าง สามารถเดินชมเองได้

ส่วนถ้ำที่เหลือจะต้องมีคนนำทางและตะเกียงให้ถ้าต้องการเดินชม จะเสียค่าไกด์นำเที่ยว 200 บาท ภายในมีหินงอกหินย้อยมากมายดูงดงามดี แต่ดูไปดูมามันก็คล้ายๆกับตรงถ้ำพระนอนน่ะนะ แค่ว่าในนี้มันแคบกว่า ดูลึกลับเข้ามายากกว่า ไกด์ก็อธิบายว่าหินงอกหินย้อยนี่เป็นรูปอะไร มีความเชื่อยังไง บลาๆๆ จริงๆร้านน้ำข้างนอกเค้าบอกว่า 200 บาทที่จ่ายไปเป็นค่าไกด์ ไม่ต้องทิปเพิ่มแล้วนะ แต่ถึงเวลาไกด์ดันบอกว่าเงินนี้เข้าวัด เค้าเป็นแค่คนมาช่วยงานวัด นักท่องเที่ยวบางคนก็จะจ่ายทิปให้เค้าเพิ่ม พูดแบบนี้วนอยู่หลายรอบ -*- สรุปเลยต้องทิปเพิ่มไป เห้อ

ถ้ำที่เหลือที่ต้องอาศัยไฟจากตะเกียงเท่านั้น มีคนคอยนำทางให้

นอกจากนี้ยังมีบริการถ่ายภาพให้อีกด้วย ตอนแรกเค้าบอกว่าขออนุญาตถ่ายรูป เดี๋ยวจะอัดให้ราคารูปละ 40 บาท แต่เราจะเอาหรือไม่เอาก็ได้ แล้วเค้าก็ตามติดเราไปตลอด พอออกไปข้างนอก เค้าก็อัดรูปมาพร้อมใส่ซองยื่นมาให้เรียบร้อย 5 รูป ไอ่เราก็งงๆว่าเอาไงดีวะ สรุปว่าก็จ่ายเงินไปแบบงงๆอีก 200 ค่ารูป เดินออกจากวัดมาแบบงงๆ และตัวเบาๆ ไอ่สวยมันก็สวยดีนะ แต่รู้สึกจะคิดตังเยอะไปหน่อย แถมเค้าดูจัดการอนุรักษ์พวกหินงอกหินย้อยไม่ค่อยดี คนไปจับจนมันดำไปหมด ส่วนที่เคยบอกว่าเคยระยิบระยับตอนนี้ก็ไม่สวยแล้ว น่าเสียดายที่ธรรมชาติที่งดงามมากๆแบบนี้ไม่รู้จะอยู่ให้เราได้ชื่นชมอีกนานเท่าไหร่อะนะ

 

รูปถ่ายใบละ 40 บาท

กลับลงมาในเมือง กินก๋วยเตี๋ยวริมทางและซื้อเสบียงเล็กน้อยสำหรับมื้อเย็นวันนี้และเช้าวันพรุ่งนี้ เพราะที่พักที่เราจองไว้ไม่รวมอาหาร จะแบกอุปกรณ์ขึ้นไปแคมปิ้งก็ไม่มีปัญญาจะขน เลยซื้อพวกข้าวเหนียวหมู นมกล่อง และขนมปัง ไปประทังชีวิต ระยะทางจากตัวเมืองเชียงดาวถึงจุดปมายปลายทางสถานีวิจัยเกษตรที่สูงป่าเกี๊ยะของเราในวันนี้ประมาณ 20 กิโลเมตร แต่ต้องไต่ระดับความสูงขึ้นไปประมาณ 1400 เมตร ซึ่งถือว่าชันเอาเรื่องเลย แต่สิ่งที่เรากลัวมากกว่าระยะทางหรือความชัน นั่นคือพื้นผิวของเส้นทางที่เราต้องเจอต่างหาก เพราะจากรีวิวที่ดูมาเค้าบอกว่าทางเป็นดินแดง รถที่ขึ้นไปควรเป็นรถขับเคลื่อน 2 หรือ 4 ล้อ เท่านั้น (ถ้าช่วงฝนตกจะได้แค่ 4×4 เท่านั้น) มอเตอร์ไซค์ไปได้ไม่มีปัญหา รีวิวเค้าว่ามาอย่างนั้น (น่าจะหมายถึงแค่ตัวรถนะ :P)

 

ความบันเทิงมันเริ่มจากการที่เราหาจุดที่ google map บอกว่าต้องเลี้ยวเข้าไปไม่เจอ (เส้น 43.7กม.) เลยต้องไปกลับรถเพื่อกลับมาหาทางเข้า แต่พอเลยไปแล้ว google map มันก็หาเส้นทางใหม่ให้ เราดูแล้วว่าระยะทางพอๆกันเลย ก็เลยไปกับทางใหม่ (เสน้ 46.2กม.) มันคือความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงที่ไม่ศึกษาให้ดีว่าเส้นทางไหนยากง่าย

 

เส้นทางตอนแรกๆเป็นถนนคอนกรีตไม่กว้างมาก ก็เป็นเรื่องที่ทำใจไว้แล้ว ผ่านไปซักพักเส้นทางก็เริ่มโค้ง และชันขึ้นๆลงๆ ก็ทำใจไว้แล้วเช่นกัน ก็ค่อยๆขับไป ทางก็แคบลงเรื่อยๆ เราบอกพี่ตลอดเวลาว่าเราไม่รีบ ขอให้ไปถึงอย่างปลอดภัยนะ ก็ค่อยๆพักรถข้างทางบ้างประปราย แล้วอยู่ดีๆช่วงนึงทางมันก็ยากขึ้นมา โค้งชันมากจนรถเร่งไม่ขึ้นแล้วไหล พอเราตกใจเราก็จะกระโดดลงจากรถเพื่อให้น้ำหนักเบาลง แต่ก็ยังเร่งไม่ขึ้นอีกจนต้องค่อยๆเข็นลงมาเริ่มใหม่ตรงที่ราบ

จากนั้นกลายเป็นหวาดระแวงไปเลย พอเจอทางที่ดูไม่ปกติเราจะขอลงเดิน ฮ่าๆ (อย่างในคลิปนี้ก็ถ่ายตอนลงเดิน) ตอนนั้นเหลือระยะทางอีก 10 กิโลเมตรจะถึงจุดหมายปลายทาง ทางกลายเป็นดินลูกรังแล้ว ถึงกับคำนวณเลยนะว่าสปีดการเดินป่าของเราอาจจะพอไหวนะ เดิน 10 กิโล 3 ชั่วโมงไรงี้ แต่จริงๆก็ไม่ได้เดินตลอดนะ แค่ว่ามันกลัวมาก ทางบางช่วงยากจนท้อว่าจะไปต่อได้จริงๆเหรอวะ ก็มีคนขี่มอเตอร์ไซค์สวนลงมา ก็ถามเค้าไปว่าทางนี้ไปสันป่าเกี๊ยะได้ใช่ไหม เค้าก็ดูตกใจนิดหน่อย แล้วก็บอกว่าไปได้ๆ มอเตอร์ไซค์ไปได้สบายอยู่แล้ว ตะกี้ยังมีรถเก๋งขึ้นไปเลย ระหว่างที่คุยกันคือทางมันชันมากแต่พี่แกประคองรถไว้แถมยังเม้ากับเราได้ พอคุยเสร็จก็ซิ่งลงไปต่อ แบบนี้ใช่ไหมคะที่คำว่าสบายมากของแต่ละคนมันไม่เท่ากัน!  ตอนนั้นแอบคิดเลยนะว่า หรือนอนโฮมสเตย์แถวนี้ดีนะ ถึงวิวจะไม่สวยมากแต่ก็ยังมีชีวิตรอดกลับบ้านนะ เราจะต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงขนาดนี้เลยเหรอ ฮือออออ

เส้นทางระหว่างแวะพักรถ เจอแม่ไก่พาเด็กมาเดินเล่น มันไม่กลัวคนเลยวิ่งพุ่งเข้าใส่สนุกสนาน
บรรยากาศระหว่างทางช่างน่ารักจนอยากจะขอพักซะตรงนี้

ดูแผนที่บ่อยมากๆ นับถอยหลังกันเป็นหลัก 300 เมตร 500 เมตรกันเลยทีเดียว ให้กำลังใจตัวเองไปเรื่อยๆว่าเราค่อยๆขยับไปช้าๆแต่ยังมีเวลาเหลือเยอะนะ ฟ้ายังสว่างอยู่ ยังโชคดีที่เริ่มออกเดินทางเร็วเลยมีเวลามาให้เสียเวลากลางทาง จุดที่กำลังใจหดหายคือตอนที่เห็นรถเก๋งที่แซงเราขึ้นไปตะกี้ (และพี่มอไซค์คันนั้นบอกรถเก๋งยังไปได้) ขับสวนทางกลับลงมา นี่หมายความว่ายังไงคะ พี่ถอดใจแล้วเหรอ แล้วเราล่ะ T_T ตอนนั้นอยากจะเรียกรถรับจ้างมาพาขึ้นไปมากๆเลย แต่สัญญาณโทรศัพท์ก็ไม่ค่อยมี เปิด google map มันยังบอกว่า gps signal lost ต้องดูตำแหน่งเทียบกับแผนที่ใหญ่แทน ไม่สามารถให้แอพมันนำทางได้ ตอนนั้นท้อแท้ใจขั้นสุด ไม่อยากไปต่อแล้ว อยากกลับ แต่พอมานึกว่าไอ่ทางที่เราผ่านมามันยากเข็ญขนาดนี้ แล้วถ้าต้องกลับลงไปทางเดิมก็คงยากกว่าเก่า อันตรายกว่าอีก เลยก้มหน้าก้มตาเดินหน้าต่อไป… แต่ว่าทางข้างหน้าก็มีทั้งหลุมตื้น หลุมลึก ทางแคบน้อย แคบมาก แคบโค้ง แคบโค้งชัน กรวด หิน โคลน สะพาน เหว มาหมดทุกรูปแบบ ใจตอนนั้นเริ่มมั่นใจแล้วว่ามันต้องมีทางที่ง่ายกว่านี้แน่ๆ เพราะแทบไม่เจอรถร่วมทางเลย มีเจอมอเตอร์ไซค์ชาวบ้าน 3-4 คันเท่านั้น แรงยึดเหนี่ยวเดียวก็คือว่าระยะทางที่จะไปถึงปลายทางมันใกล้กว่าการย้อนกลับลงไป เราต้องไปให้ถึงให้ได้ เพื่อจะได้บอกเค้าขอจ้างรอกลับลงไปพรุ่งนี้ ฮ่าๆ อนาถแท้

พี่ผู้เสียสละเอาเป้น้องไปสะพาย แต่ตัวเองลงหล่มจนเป้ตัวเองลงโคลน

หลังจากโดดขึ้นโดดลงรถไปเกือบสิบรอบ ลงเดินรวมๆน่าจะเกือบกิโลได้ พี่ก็เกิดเห็นใจน้องตัวเล็กๆ เลยเอาเป้ไปสะพายให้ เวลาลงเดินน้องจะได้ไม่เป็นหมาหอบแดกอย่างที่เป็น ฮ่าๆ (จริงๆนี่คืออาจเป็นการที่ใครซักคนอยากให้เราเตรียมตัวก่อนไปวิ่งเทรล เลยดลบันดาลให้โผล่มาทางนี้ก็ล่าย 😥 ) ผลก็คือว่าเบาหลังมากๆ เวลาลงเดินแล้วตัวปลิวเลย แต่พอกลับไปขึ้นรถแล้ว ที่นั่งหายไปกับเป้ที่ตุงอยู่ตรงหลังพี่ แล้วพอรถมันลงหลุมหรือไต่ก้อนหิน มันก็จะกระเด้งขึ้น สิ่งที่เราต้องลุ้นคือเด้งเยอะแค่ไหน และจะลงมาในทิศทางปกติไหม ส่วนใหญ่ก็ขับต่อได้ปกติ บางทีก็เด้งลอยเกือบหลุดเบาะ ใจหายแว๊บ ต้องเกาะเป็นลิงเลย เรื่องราวในวันนี้ทำให้เรารู้ว่าสิ่งที่เราคิดไว้ตลอดมันผิด เราเคยคิดว่าเราเป็นแมวเก้าชีวิตที่ได้ใช้สิทธิ์ไป 8 ชีวิตแล้ว แต่จริงๆเหมือนจะมีมากกว่า9 และเราก็ได้ใช้ไปหลายสิทธิ์ไปในวันนี้ (แล้วจะเหลือกี่หว่าตรู -*-) หลังๆเหมือนพี่จะใจเหี้ยมขึ้น ทางที่ว่ายากระดับนี้แรกๆพี่ต้องปล่อยเราลงเดิน แต่มาตรงนี้พี่บิดพุ่งเข้าใส่ เราก็ไม่งอแงขอลงแล้วด้วย ถ้าพี่คิดว่าไปได้เราก็ได้แต่ภาวนาให้มันไปได้จริงๆ เพราะไม่เหลือใจมาให้คิดวิเคราะห์ว่าจะรอดหรือไม่รอดแล้ว ใจมันหายไปหมดแล้ว T_T

ระหว่างทางเราสวนทางกับฝรั่งเดินเท้ามาด้วย แบกเป้กันมาเลยกับคนท้องถิ่นนำทางหนึ่งคน ทำให้เรารู้สึกว่าทางแม่งทุรกันดารมาก ตอกย้ำว่ามันต้องไม่ใช่ทางหลักแน่นอน คุยกับเค้าเศร้าๆว่าสงสัยมาผิดทาง เค้าก็ปลอบใจว่าเดี๋ยวไปอีกนิดจะผ่านหมู่บ้านกะเหรี่ยง แล้วอีกซักพักก็จะเจอทางตัดเข้าถนนแล้ว พร้อมทั้งทิ้งท้ายว่ามอเตอร์ไซค์ไปได้สบายมาก T_T (อีกแล้ว)

ป้ายที่บอกว่าเหลืออีก 2 กม.

พอมาเจอป้ายนี้นี่คือเหมือนยกภูเขาออกจากอกเลย เหลือแค่สองโลจะถึงจุดหมายปลายทางแล้ว ใกล้มากๆแล้ว และเราจำได้ว่าจากเส้นทางที่เราเคยไปเด่นหญ้าขัดแล้วมันมีสามแยกเลี้ยวซ้ายมาสันป่าเกี๊ยะ อันนี้เราก็เลี้ยวซ้ายเช่นกัน มันน่าจะเชื่อมโยงกับเส้นทางที่แยกมาจากเด่นหญ้าขัดนั่นแหละ แปลว่าเราคงเข้าสู่เส้นทางที่ไม่ยากมากแล้ว ตรงนี้น่าจะเป็นที่ลุงคนนั้นบอกว่าตัดเข้าทางถนน แล้วก็เป็นจริงดังว่า พอขับไปซักพักก็เจอทางคอนกรีต แทบกรี๊ดอะ แต่ผ่านไปซักพักก็กลับเป็นทางดินแดงอีก (อ้าว) แต่สภาพทางก็ดีกว่าที่ผ่านมาซักแปดเท่าได้ เห้อ

 

อากาศช่วงที่ผ่านเส้นทางช่วงนี้เย็นมากๆเพราะเราขึ้นสู่ระดับสูงกว่า 1000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลแล้ว มีทางบางช่วงที่ไม่ค่อยดีแต่กำลังใจของพวกเราดีมากๆ ไม่นานก็เข้าสู่เขตของหน่วยจัดการต้นน้ำดอยแม่ตะมาน ผ่านไปยังจุดหมายปลายทางที่สถานีเกษตรที่สูงสันป่าเกี๊ยะ รอดตายแล้วเด้ออออออ Zzzzzzz

ถึงแล้ว เย่

ไปถึงแล้วก็ติดต่อเรื่องที่พักที่โอนเงินจองล่วงหน้ามาหลายเดือนแล้ว เป็นห้องพักตึกแถวขนาด 5 เตียง ราคา 500 บาท ไม่มีห้องน้ำในตัว (ถึงมีก็ไม่อาบ ฮ่าๆ) แต่สิ่งหนึ่งที่สะเทือนใจก็คือ…มีร้านขายของจ้า ขนมแห้ง มาม่า แบบว่าถ้าขึ้นมาตัวเปล่าก็ไม่อดตายอะ พอนึกถึงข้าวเหนียมหมูปิ้งที่ตอนนี้เย็นแล้วก็ได้แต่เศร้าใจ 😦

สิ่งแรกที่ทำหลังจากเก็บข้าวของเข้าห้องแล้วก็คือ ไปติดต่อรถขากลับพรุ่งนี้ เค้าบอกราคามา 1200 บาท เราตกลงโดยไม่ต่อซักคำ แต่มารู้ทีหลังว่าจริงๆแล้ว 1200 นี้คือราคารับขึ้นมารวมกับรับลง (ซึ่งจริงๆพอเค้าขึ้นมาส่งแล้วเค้าก็กลับลงไปนอนข้างล่าง แล้วตีรถเปล่าขึ้นมารับเราลงอีกรอบอยู่ดี) นี่ของเรารอบเดียวได้ราคาเท่ากันเลย น้ำตาจะไหล T_T แต่ช่างมันเถอะ มีชีวิตรอดลงมาได้ก็บุญแล้วเนาะ พอติดต่อรถเสร็จแล้วก็เดินถ่ายรูปเล่นแถวหน้าบ้านพัก แล้วก็วนรถกลับไปตรงแม่ตะมานก็มีพญาเสือโคร่งเรียงรายเป็นแถว สวยทุกที่จนเลือกถ่ายไม่ถูกเลยล่ะ

วิวจากหน้าที่พักเรา สวยงามเหมือนฝันเชียวล่ะ คนในเต็นท์นั้นคงฟินน่าดู

 

แบกเทเลมาให้ลำบากแล้วถ่ายแต่กล้องมือถือทำไมล่ะนั่น

 

ระแวงไปหมด ทางตรงใกล้ๆที่พักถ้าเห็นไม่น่าไว้ใจก็ลงเดิน

 

มาถ่ายรูปเล่นแถวสันป่าเกี๊ยะ

ฟินนนนน

 

รูปคู่ซักหน่อย อิอิ

เสร็จแล้วก็กลับมาดูวิวพระอาทิตย์ตก ที่มองไม่เห็นดวงอาทิตย์ เพราะเค้าตกคนละมุมกัน แต่ก็ได้แสงสีสวยดีนะ ชอบ เก็บเกี่ยวบรรยากาศไว้ให้ได้มากที่สุด เพราะครั้งเดียวในชีวิตก็เข็ดแล้ว ^^”

แสงทไวไลท์หลังพระอาทิตย์ตก

พอฟ้าเริ่มมืดก็มานั่งกินหมูปิ้งข้าวเหนียวเย็นกันหน้าบ้าน ที่นี่มีไฟฟ้าให้ใช้ไม่ขัดสนเลย มีปลั๊กไฟให้ด้วย ถึงแม้จะจ่ายไฟได้ช้ามากๆก็เถอะ ยุงดุพอควร มารู้ทีหลังว่าน่าจะโดนคุ่นกัดด้วยเพราะกลับมาเป็นสัปดาห์แผลยังไม่หายเลย

ตอนเช้าตื่นมาดูดวงอาทิตย์ขึ้น ที่มีวิวคนจีนถ่ายพรีเวดดิ้งบังมุมอยู่นานโดยไม่คิดจะหลบ แถมเปิดเพลงแสนโรแมนติกบิ้วด์อารมณ์กันด้วย เค้าอาจจะคิดว่าเค้าแต่งงานครั้งเดียวในชีวิต แต่ตรูก็เสี่ยงชีวิตขึ้นมาตรงนี้ครั้งเดียวในชีวิตเหมือนกันนะเฟร่ย ทำอะไรไม่ค่อยจะเกรงใจคนอื่นเลย หึหึ

พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว

แต่ว่าไม่เป็นไร มุมอื่นก็มีก็สวยเหมือนกัน ก็เดินๆหามุมถ่ายรูปไปเรื่อย ได้คุยกับพี่คนนึงเค้าขับรถขึ้นมาจากชุมพร พาครอบครัวมาเที่ยวยาวเลย บอกว่าพาแม่มาดูพญาเสือโคร่ง ไปมาตั้งแต่ภูลมโล ขุนช่างเคี่ยน อ่างขาง แล้วมาจบที่สันป่าเกี๊ยะ น่ารักจัง ถามพี่เค้าว่าที่ไหนสวยสุด เค้าบอกว่าแต่ละที่ก็สวยกันคนละแบบ ก็จริงของเค้าเนาะ ต่างสถานที่ ต่างมุมมอง ต่างเวลา ก็มีผลต่อความทรงจำในแต่ละที่ๆเราได้เดินทางผ่านไปล่ะเนาะ

เราเดินถ่ายดอกไม้ ถ่ายนก ที่นี่นกเยอะมากเลย ได้ยินเสียงมันลงมาเล่นตรงต้นพญาเสือโคร่ง แต่พอเดินเข้าไปใกล้ๆก็หนีหมด อดทนนั่งซุ่มจนถ่ายมาได้บ้าง แล้วซักพักแก๊งพรีเวดดิ้งจีนก็เปลี่ยนชุดลงมาถ่ายกับต้นไม้อีก เราเลยอพยพหนีดีกว่า พอละ ไปเก็บข้าวของพร้อมออกเดินตามต่อ เส้นทางวันนี้ยังอีกยาวไกล ต้องนั่งรถ 4wd ที่ติดต่อเอาไว้ลงไปที่ภาคพื้นดินข้างล่าง แล้วแว๊นต่อไปสะเมิง เข้าสู่ศูนย์ปฏิบัติการเศรษฐกิจพอเพียงตามพระราชดำริ ดอยผาส้ม ลุย เย่ ^^

หนุ่มนั่งคุมรถ
ถ่ายรูปคู่กันซักหน่อย เบลอเชียว
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s