ออกเดินทางครั้งใหม่กับหัวใจดวงเดิม –(3)– อำลาภูกระดึง…แล้วเราจะกลับมาอีก

๒๓ ตุลาคม ๒๕๕๙ เช้าวันสุดท้ายบนภูกระดึง

วันนี้ตั้งใจตื่นสายตามใจชอบเลย เพราะกะจะเดินชิลๆไม่รีบ กลับรถทัวร์รอบทั้งทุ่มนึง ไม่ตั้งนาฬิกาปลุกด้วยซ้ำ

แต่พอ ๗ โมงกว่าก็ตื่นเอง เช้าเนาะ 😛 รีบเก็บของให้เสร็จค่อยไปกินข้าว เพราะว่าต้องเอาสัมภาระที่จะให้ลูกหาบขนลงไป ไปชั่งน้ำหนักก่อน ๙ โมง เช้า ถ้าจะให้ไปกินข้าวก่อนค่อยกลับมาจัดก็กลัวจะไม่ทันเนาะ (ถ้าใครมีสัมภาระที่จำให้หาบลงไปวันไหน ต้องไปติดต่อเจ้าหน้าที่วันก่อนหน้า ว่าเราจะมีสัมภาระน้ำหนักประมาณเท่าไหร่ เพื่อที่เค้าจะได้เตรียมลูกหาบมาให้พอเพียงกับน้ำหนักสัมภาระจ้ะ)41

หลังจากส่งมอบกระเป๋าไปชั่งน้ำหนักแล้วก็ได้เวลา slow life ตะลุยภู ตอนแรกจะไปตามหาปาท่องโก๋ที่ไม่แข็งเหมือนวันก่อนแล้ว แต่เดินๆไปกลับไปแวะร้านขายของที่ระลึกก่อน ร้านนี้ดูอาร์ตกว่าร้านทั่วๆไปอะ เสื้อก็ดีไซน์สวย ราคาไม่โหดมาก แต่เราเล็งเสื้อจากร้านค้าตรงตีนภูไว้แล้วเลยไม่ได้ซื้อ มีแค่เขียนโปสการ์ดส่งหาตัวเองตามธรรมเนียม 🙂42

เสร็จแล้วก็เป็นเทศกาล กิน กิน และกิน ทั้งน้ำอัดลมที่เหลือกลับมาจากเดินหน้าผาเมื่อวาน บราวนี่ โจ๊ก แล้วยังต่อด้วยน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋+ซาลาเปา อิ่มจนแทบจะกลิ้งลงภูเลยล่ะ กินเสร็จก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนชั่วคราว (จริงๆคือออฟไปขี้) เราเลยเดินถ่ายรูปเล่น และกลับไปหาต้นไม้ในหลวงอีกรอบ ใจหายเหมือนกันนะ แต่อีกไม่นานหนูจะกลับมาเยี่ยมต้นไม้ของพ่ออีกค่ะ ^^

43 44 45 46

จากนั้นก็ได้เวลากลับจริงๆแล้ว go go go

47 48
เดินตากแดดแผดเผามาจนถึงหลังแป แทบไม่เหลือร่องรอยของฝนตกหนักเมื่อเย็นวานเลย พวกเราก็จัดเก็บอุปกรณ์ถ่ายรูปทั้งหลาย แล้วเปลี่ยนเป็นถุงมือสำหรับปีนป่าย และถุงขยะสำหรับเก็บขยะรายทางแบบที่ตั้งใจเอาไว้ มีถุงขยะตั้งต้นเป็นถุงที่เก็บขยะตอนอยู่ตรงเต๊นกันเต๊นท์ละใบ กะว่ายัดให้แน่นๆเต็มที่ก็คงเต็ม ๒ ใบนี้พอดี

เดินปุเลงๆลงไปเรื่อยๆ ขาก็ไม่ค่อยจะสมบูรณ์นัก แต่พอช่วยๆกันเก็บขยะมันกลับไม่รู้สึกเป็นภาระมากนะ พอก้มเก็บก็เหมือนเราได้เปลี่ยนท่าทางไปด้วย เหมือนเป็นการยืดเหยียดอะไรแบบนี้ ช่วยกันชี้ขยะ ช่วยกันก้มเก็บ ร่วมกันเดินขาเป๋ เพลินดีเหมือนกันนะ 🙂 ขยะส่วนมากจะเป็นขวดพลาสติก เปลือกพลาสติกหุ้มฝาขวด ฝาขวด ซองลูกอม หลอด ไม่น่าเชื่อเลยเนาะได้ขยะแน่นๆมา ๓-๔ ถุงเลยอะ ระหว่างทางมีพี่ลูกหาบช่วยเก็บขยะเอามารวมให้ด้วย เค้าบอกขอบคุณมากที่ช่วยเก็บเพราะลูกหาบไม่มีเวลาเก็บ ฟังแล้วมันภูมิใจจังเลย ^^

49 50 51

ใช้เวลาหยุดอยู่ตรงซำแฮกนานสุด กินน้ำกินขนมกันเต็มอิ่ม เพื่อรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายในการเดิน พอรู้ว่านี่เป็นซำสุดท้ายแล้วเราก็ใจหายอะ ขาขึ้นมันเป็นซำแรก ที่เราอยากจะรีบๆเดินให้พ้นไปจะได้ขึ้นถึงข้างบนไวๆ แต่มาตอนนี้การมาถึงซำนี้ในขาลงก็คือเราใกล้จะต้องจากลากันแล้ว เลยขุดกล้องที่เก็บลงไปนานแล้วมาถ่ายรูปเล่นซะเยอะเลย จะได้เก็บไว้ดูตอนคิดถึง 🙂52

ใช้เวลาทั้งหมดประมาณ ๔ ชั่วโมง (รวมกินข้าว) เราก็ลงมาถึงตีนภู โหยอยากจะกราบแผ่นดิน ยิ่งซำแฮกลงมาข้างล่างทำไมมันไม่ถึงซักทีก็ไม่รู้ แต่สุดท้ายก็ลงมาถึงจนได้ เอาขยะไปส่งมอบลงถังเรียบร้อย มีถัง ๕ ใบ ๕ สี ๕ ประเภทสวยงาม แต่เค้าบอกว่า ทิ้งไปเลยถังไหนก็ได้ อ้าว!!!

53

อาบน้ำอาบท่าแล้วก็ขึ้นรถสองแถวแดงกลับไปรอรถทัวร์ที่ร้านเจ๊กิมเหมือนเดิม เป็นอันจบทริปเยือนภูกระดึงครั้งที่ ๒ ของเรา ง่อยเปลี้ยแต่ไม่เสียขา เสียแค่นิ้วโป้ง ๒ นิ้ว – -* แล้วเราจะกลับมาใหม่บ่อยๆนะฮับ เกี่ยวก้อยสัญญา 😉

54

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s