พักใจ ไม่พักกาย ณ ดอยหลวงเชียงดาว +++ Chapter3 +++ เอาชนะความกลัว

เราเริ่มออกเดินอีกครั้งด้วยความเร็วที่ไม่มาก แต่สม่ำเสมอ เดินไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ เพียงไม่นานนักก็เจอกับสมาชิกกลุ่มแรกที่มาปักหลักรออยู่ บริเวณนั้นร่มรื่นดีมาก และเวลาก็เหมาะสมดี พวกเราเลยตกลงที่จะกินข้าวกลางวันกันตรงนั้น ระหว่างนั้นสมาชิกที่ตามหลังเราก็ทยอยเดินมาทันและจับกลุ่มกันนั่งกินอาหาร

ระหว่างกันข้าวกลางวันนั้นเอง ทุกคนก็เริ่มคุยกันและแนะนำตัว ซึ่งแน่นอนว่าเราจำชื่อใครไม่ค่อยได้เลย แต่ก็รู้คร่าวๆว่าท่ามกลางสมาชิก 18 คน (ไม่รวมพี่ตุ๋มและพี่แต๋ว ไกด์นำทางผู้บึกบึนและปราดเปรียว) มีกลุ่มเรา 5 คน (ที่เราก็เพิ่งมารู้จักอีก 3 คนในทริปนี้) เปีย สาวน้อยลุยเดี่ยว และเด็กน้อยทั้งหลายที่ดูสนิทสนมกันมาก (แต่เราเพิ่งมารู้ทีหลังๆๆๆเลย ว่ากลุ่มนี้ก็เกิดจากเพื่อนของเพื่อนชวนๆกันมา เพื่อนมหาลัย เพื่อนที่ทำงาน บลาๆๆ บางคนก็เพิ่งมารู้จักกันในทริปนี้เช่นกัน) อิจฉาเล็กๆเหมือนกัน เค้าดูสดใสร่าเริงกันหมดเลย แต่เราอกหักอยู่ ฮ่าๆ ที่จำได้แม่นเลยมีน้องผู้ชายสองคนแบกเป้ขึ้นมาเอง แล้วเป้แบบใหญ่มาก น่าจะ40ลิตรได้มั๊ง บอกว่าตัวเองเป็นพี่ติ๊ก navigator แต่ว่าหน้าตอนนั้นแบบว่าไม่ไหวแล้ว เหนื่อยมากแล้วยังต้องมาแบกเป้ใบเบ้อเริ่ม ก็เป็นสีสันระหว่างทางกันไป

dsc04637__

dsc04641__

dsc04644__

จากนั้นก็ไม่มีอะไรมากกว่า เดิน เดิน และเดิน แดดเริ่มร้อน มันเหนื่อยแบบเหงื่อซึมๆแต่ก็ไม่ได้เหนื่อยจนต้องหยุดพักหอบหายใจอะไรแบบนั้นแล้ว แต่ว่าเริ่มเมื่อยขา พอพักแล้วมันก็จะเกิดอาการขี้เกียจตอนต้องกลับมาเดินใหม่ เลยพยายามเดินรักษาระดับความเร็วแต่ไม่ค่อยพักถ้าไม่จำเป็น ก้มหน้าก้มตาเดินอย่างเดียวไม่ค่อยได้สนวิวรอบตัวเลย จนถึงเวลาประมาณบ่ายสามกว่าๆเราก็ถึงอ่างสลุงกันแล้ว เย่ๆๆๆๆๆ

เจอร้านขายของชำด้วย จริงๆก็ไม่ชำหรอกเพราะไม่มีอะไรมากกว่าน้ำอัดลม/เบียร์กระป๋อง ที่สำคัญมันเย็นชื่นใจมากๆ ไม่ได้เป็นเพิงหรือร้านใดๆทั้งนั้น วางบนผ้าปูกับพื้นเลย ลูกหาบแบกขึ้นมาขายน่ะ ก็อุดหนุนกันไปคนละกระป๋อง เย็นจื่นใจ ^^

ภารกิจต่อไป คือตามหาเต๊นท์ เพราะบริเวณอ่างสลุงเป็นเหมือนลานกางเต๊นท์ แน่นอนว่ามีเต๊นท์จับจองบริเวณมากมายไปหมด กางกันอยู่เป็นกลุ่มๆ ถ้าเดินจากฝั่งนึงไปสุดอีกฝั่งก็เป็นกิโลเหมือนกัน เดินหลงไปหลงมากว่าจะหาเต๊นท์ของทัวร์สะพายเป้ฯเจอก็เล่นเอาท้อแท้เหมือนกัน

จำเวลาเป๊ะๆไม่ได้ละว่าใช้เวลาเดินจากเด่นหญ้าขัดจนถึงเต๊นท์กี่ชั่วโมง น่าจะไม่เกิน 5 มั๊ง จำได้แต่ว่าใช้เวลาน้อยกว่าที่เค้าประมาณไว้ตอนแรกอีก ก็งงๆอยู่เพราะว่าขึ้นมาแบบหมดสภาพแล้ว มานั่งพักอยู่ที่เต๊นท์ประจำการ (เป็นคล้ายๆเพิง มีผ้าปูพื้น + ผ้าใบกันแดด) พอได้ยืดขานี่แบบว่า วันนี้ขออยู่แบบนี้ตลอดเลยได้ไหม ไม่อยากทำอะไรแล้ว ฮ่าๆ…

นั่งพักผ่อนกันได้ซักพัก ก็ได้เวลาแยกย้ายกันเข้าเต๊นท์ เราได้นอนกับพี่อั้ม กับพี่อะไรซักอย่าง จำชื่อไม่ได้แล้ว T_T หลังจากนี้ก็เป็นเวลาพักผ่อนละ คือใครจะนอนก็ได้ ไปเดินเล่นก็ได้ หรือขึ้นยอดดอยหลวงเชียงดาวไปดูพระอาทิตย์ตกกันก็ล่ายยยยยย เอาจริงๆคือขาเนี่ยไม่อยากจะไปแล้ว แต่ว่ามากันถึงจุดนี้แล้ว มันคงเมื่อยไปกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ แต่ด้วยการที่อยากลดภาระ เลยแบกเลนส์ขึ้นไปแค่ 2 ตัว คือเลนส์ไวด์กับเทเล (หึหึหึ เลนส์คิทอีกอันมันจะหนักซักเท่าไหร่ทำไมไม่ยอมแบกก็ไม่รู้ เห้อ) เพราะว่าต้องแบกขาตั้งกล้องขึ้นไปด้วย ทำอะไรต้องทำให้สุด ใจสู้ซะอย่าง (แม้ว่าร่างกายจะบอกว่า พอเห๊อะะะะ ฮ่าๆๆ)

ประมาณ 4 โมงกว่าก็เริ่มเดินทางขึ้นสู่ยอดดอย ตอนนั้นอากาศกำลังร้อนอยู่เลยแต่ไม่อยากไปผจญกับฝูงชนยามเย็นเลยกะว่าค่อยๆเดินไปก่อนชาวบ้าน จะได้ไม่ต้องรีบมาก

แต่ไอ่ไม่รีบมากของเราเนี่ย เดินได้นิดนึงก็เหนื่อยละ คือแรกๆมันจะเป็นทางราบเราก็เดินเพลิน พอถึงทางชันก็หักชันขึ้นยาวๆเลย เดินไปได้ซักพักก็มีอาการเหมือนช่วงต้นที่ออกเดินมา คือหายใจไม่ทัน หอบ ใจเต้นแรงมาก จนต้องหยุดพัก พักไปก็หอบไป มองลงไปข้างล่างคนที่เดินขึ้นมาส่วนใหญ่ก็ทยอยพักกันอยู่เหมือนกัน เห็นแล้วค่อยมีกำลังใจขึ้นมาหน่อย ฮ่าๆ เดินไปเดินมาก็เริ่มจะคุ้นหน้าคนร่วมทางที่เดินด้วยความเร็วประมาณเดียวกัน มีกลุ่มนึงที่เราผลัดกันแซงไปแซงกลับตอนก่อนถึงอ่างสลุง ก็มาผลัดกันแซงตรงทางจะขึ้นยอดดอยอีกครั้ง มารู้ทีหลังว่าเค้าเป็นคุณหมอด้วย มากันเป็นแก๊งเลย ^^

จากนั้นก็เข้าสู่ช่วงปีนเขา คือที่บอกว่าปีนนี่ไม่ใช่เดินแบบชัน แต่มันคือการที่เราต้องเอามือเอื้อมไปเกาะหินในบริเวณที่สูงแล้วโหนตัวเองขึ้นไปอะไรแบบนั้น แล้วคือขาเจ๊ก็สั้น มันก็ลำบากมากกว่าคนอื่นอีก ไม่แค่เท่านั้น ยังมีเรื่องตื่นเต้นระหว่างปีนอีกนิดหน่อย เพราะมีอยู่ครั้งนึงขาตั้งกล้องไปคาไว้กับซอกหินแล้วเราโหนตัวเองขึ้นไป ก็เลยกลายเป็นเหมือนถูกเหนี่ยวไว้ด้วยขาตั้งกล้อง เกือบหล่นเขา -*- ตอนนั้นใจหายไปอยู่ที่ตาตุ่ม ไม่อยากจะไปต่อแล้ว กลัวตาย คือความตายอยู่ใกล้เรามากแล้วจริงๆ จะเดินป่าปีนเขาเนี่ยต้องมีสติตลอดเวลาเลย แต่ว่ามาถึงจุดนี้แล้วยังไงก็ต้องไปต่ออะเนาะ T_T เดินไปปีนไปพักไปอีก 2-3 ครั้ง ในที่สุดเราก็มาถึงแล้ว ยอดดอยหลวงเชียงดาว ยอดเขาที่สูงที่สุดอันดับ 3 ของไทย เย่ๆๆๆ ~~~~~~~~

dsc04647__
ถ่ายรูปกับป้าย พร้อมกับขาตั้งกล้องอันแสนจะเป็นภาระ

พอมาถึงตรงนั้นแล้ว ความรู้สึกแรกเลยนะ… ไม่ใช่ว่าปลื้มปริ่มหรืออะไร มันงงๆว่า ตรูมาถึงแล้วเหรอ ใช่จริงๆเหรอ ชีวิตนี้เราสามารถขึ้นที่สูงเกิน 2000 เมตรได้จริงๆแล้วอะ *0* เรื่องซึ้งเอาไว้ก่อนแต่ตอนนี้ขอถ่ายรูปก่อนละกัน ฮ่าๆ แก๊งที่มาด้วยกันก็กระจัดกระจายไปไหนแล้วไม่รู้ เลยวานคนแถวๆนั้นให้ช่วยถ่ายรูปให้ ต่อคิวอยู่นานกว่าจะได้ถ่าย รูปก็ติดคนเยอะแยะไปหมด ดูรวมๆแล้วไม่สวยเท่าไหร่แต่ภูมิใจมากๆ ไม่น่าเชื่อว่าเราจะมาถึงจุดนี้ได้ เย่ ^^

มาดอยหลวงเชียงดาวครั้งนี้เราไม่ได้ทำการบ้านอะไรมาเลย มาถึงยอดดอยแล้วมองไปรอบก็แบบว่า สวยดีนะ แต่ยอดดอยไหนชื่ออะไรไม่รู้จักเลย เลยไม่ได้ดื่มด่ำอะไรซักเท่าไหร่ รู้อยู่อย่างเดียวว่า สูงมาก สวยมาก ใครถ่ายรูปตรงไหนก็ก็อบมุมเค้ามาแบบงงๆ แถมถ่ายห่วยกว่าซะเยอะ รูปเลยออกมางงๆอย่างที่เห็น

dsc04671___
อาทิตย์อัสดง

 

dsc04695_3_
แบกเทเลมาก็ขอซูมหน่อย แต่เหมือนไม่ซูมจะสวยกว่าเนาะ

 

dsc04661__
ซันนี่ก็มาด้วย

 

พอพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป ก็ได้เวลาไต่กลับลงไปยังจุดกางเต๊นท์ที่อ่างสลุง สมาชิกก็งัดเอาไฟฉายคาดหัวที่เตรียมมามาใช้ ทุลักทุเลพิลึกเชียวล่ะ เกิดมาเพิ่งจะเคยเดินป่าตอนมืดสนิทแบบนี้ (จริงๆตอนไปภูกระดึงขากลับจากผาหล่มสักก็มืด แต่อันนั้นเดินทางราบเลยไม่ค่อยรู้สึกว่ายากเท่าไร) กลับถึงเต๊นท์ก็กินข้าว เช็ดเนื้อเช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเข้านอน พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่จุดชมวิวกิ่วลม ก่อนนอนได้ยินคนเต๊นท์ใกล้ๆที่เค้ามาค้างตั้งแต่คืนก่อนหน้าบอกว่า เมื่อเช้าที่ผ่านมาอุณหภูมิ-2องศา เวรแล้วไหมล่ะ เสื้อกันหนาวเรามันไม่พอ ขนาดแค่นั่งรถตู้มายังหนาวมากจนแทบทนไม่ไหว มาเจอติดลบเข้าไปเอ๋น้อยจะเอาตัวรอดอย่างไรติดตามตอนต่อไปจ่ะ อิอิ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s