คิดถึงเขา…ก็ไปหาเขา ดอยหลวงพะเยาคือคำตอบ

ทริปนี้เป็นทริปปุบปับมากๆ เห็นทัวร์เปิดทริปนี้ก่อนเดินทางไม่ถึงสองเดือน ใช้เวลาตัดสินใจวันเดียวก็ชักชวนสมาชิกแล้วตกลงปลงใจเลย (เรามันใจง่ายจริงๆเนาะ) ที่ตัดสินใจง่ายๆแบบนี้เพราะว่าเก็บกดด้วยแหละ ไม่ได้เที่ยวมาหลายเดือน พออากาศเย็นๆหน่อยก็อยากไปสัมผัสธรรมชาติ แล้วเห็นทริปนี้เดินป่าแค่ 2 วัน ค้าง 1 คืน ดูไม่น่าจะหนักมาก กะว่าจะไปเดินแบกเป้เล่นชิลๆซักหน่อย อยากลองแบกเป้เดินป่าเองมานานแล้วแต่ไม่ค่อยมั่นใจ ลองกับทริปแค่ 2 วันน่าจะโอเคอยู่ เดินป่าหน้าฝนก็น่าจะเย็นๆดี เสื้อกันฝนก็มีแล้วจะไปกลัวอะไร ใช่มะ… นังเอ๋เอ๊ย แกไม่รู้ว่าอะไรที่รอแกอยู่ ฮ่าๆๆ

ก่อนเดินทางสัปดาห์นึงมีไปวิ่งเทรลที่ราชบุรี เลยถือโอกาสฟิตซ้อมร่างกายสำหรับสองงานไปพร้อมกัน เราเข้าโปรแกรม 30 days squat challenge เลยนะ ทำไปได้ครึ่งทางดันป่วย พอหายป่วยก็ความฟิตหดหาย เวรกรรมมาก -*- พอไปวิ่งเทรลก็บาดเจ็บอีกเละไม่กล้าซ้อมอะไรเพิ่ม สรุปว่าไม่ได้มีความเตรียมพร้อมอะไรสำหรับทริปนี้เลย เห้อ

13437286_1759670607611836_2083857928_n_

พอถึงเวลาจัดกระเป๋า ก็เริ่มสำนึกถึงหายนะที่เริ่มมาเยือน… ทำไมของมันเยอะอย่างงี้ฟระ ลองพยายามเอาของที่ไม่จำเป็นออกแล้วก็ยังเยอะอยู่ดี เวรกรรมมาก คิดไว้ว่าเป้ 30L จะใส่ของแล้วเหลือๆ พอยัดถุงนอนลงไปเท่านั้นล่ะ เกือบเต็มเป้แล้ว ของที่เหลือต้องทั้งกดทั้งยัดลงไป ถ้าเยอะกว่านี้อีกหน่อยคงต้องนั่งทับแล้วล่ะ ฮ่าๆ

เราออกเดินทางเย็นวันที่ 24 มิ.ย. 2016 นัดกันที่ปั๊มปตท.ตรงแถวทางด่วนดินแดงตอนสองทุ่ม เรากินข้าวเย็น (มาม่า) และอาบน้ำแปรงฟันจากบริษัท นั่งรถไฟฟ้าไปต่อแท็กซี่ก็ไปถึงจุดนัดหมายทันเวลา สมาชิกในทริปนี้มีสิบกว่าคน (รถตู้ 2 คัน แต่ไม่เต็ม) เป็นแก๊งเรา 5 คน (พี่ป๊อง/พี่ก้อง/เจล — สมาชิกเก่าทริปภูสอยดาว และป๊อป — สมาชิกใหม่โดนล่อลวงมา) ความประทับใจแรกของทริปนี้ก็คือ มีผ้าห่มให้ในรถตู้ด้วย เราเลยใส่กางเกงขาสั้นไปอย่างนั้นเลย แต่ว่าพอรถออกไปแล้วแอร์ในรถหนาวมากต้องขอผ้าห่มเพิ่ม (นู๋เป็นคนขาดความอบอุ่นค่ะ แหะๆ) พี่คนขับรถตู้ก็ขับซิ่งดีมาก ออกรถสองชั่วโมงกว่าไปได้ถึงชัยนาทแล้ว ส่วนเราก็หลับๆตื่นๆตลอดทางตามประสาคนตัวสั้นขาสั้น นอนบนรถตู้แล้วระยะเบาะมันไม่พอดี T_T ไปหลับได้เยอะๆเอาเกือบเช้าแล้ว แต่ก็ถือว่าหลับเต็มอิ่มกว่าทุกๆวันในสัปดาห์ที่ผ่านมานะ

จ่าหมูหัวหน้าทัวร์พาไปกินอาหารมื้อแรกที่ตลาด เป็นโจ๊กหมูธรรมดาเนี่ยแหละ แต่อร่อยอะ หมูนิ่มและหมักมาอร่อยมาก ใส่ปาท่องโก๋ที่เจลไปซื้อมาตัวละบาทแล้วเข้ากันดีสุดๆ เรากินไม่หมดชามเพราะมันเช้าเกินไป สุดท้ายแล้วก็ไปหิวตอนเดินป่าเพราะพลังงานหมด ไม่น่าเลย 😦

จากตลาดเช้า ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงไปยังหมู่บ้านอะไรซักอย่าง ลูกหาบมารออยู่ที่นั่นแล้ว และพวกเราก็ไปจัดข้าวของ+เปลี่ยนชุด ณ หมู่บ้านแห่งนั้น ของอะไรที่ไม่จำเป็นต้องเอาขึ้นไปก็ทิ้งไว้ในรถตู้ ใช้เวลาพอสมควรเพราะพื้นที่ใช้สอยมีน้อย กว่าจะต่อคิวเข้าห้องน้ำทำนั่นทำนี่เวลาก็ล่วงเลย เสร็จแล้วก็นั่งรถอีแต๊กต่อไปยังจุดที่จะเริ่มเดินละ ตื่นเต้นๆ

YDXJ1190

YDXJ1189_

มาถึงจุดเริ่มเดิน บรรยากาศก็สวยแล้ว เป็นคล้ายๆหนองน้ำอะไรซักอย่าง รูปนี้ถ่ายมาเบี้ยวด้วยแฮะ ทริปนี้เราพาน้องใหม่มาประเดิมด้วย เป็น actioncam ที่ไม่มีหน้าจอ ดังนั้นรูปที่ถ่ายมาเราจะยังไม่เห็นว่ามันเบี้ยวหรือไม่เบี้ยวจนกระทั่งได้ต่อ wifi เพื่อดูภาพ ซึ่งระหว่างทางเดินเราจะไม่ต่อไวไฟเลยต้องมานั่งลุ้นเอาว่าสุดท้ายแล้วภาพจะออกมาอย่างที่เราตั้งใจรึเปล่า ก็สนุกดีเหมือนกันนะ ว่าแล้วก็ออกเดินทางเลยดีกว่า เย่

YDXJ1191

เริ่มออกเดินปุ๊บก็มีปัญหาเลย ขี้มูกงอแงหา gps ไม่เจอ มัน searching แล้วก็ค้างไว้แบบนั้นตลอดเลย เราพยายามแก้อยู่แต่มันค้าง แถมไม่มีปุ่มให้ reset ด้วย ต้องรอแบตหมดไปเลย ซึ่งเราก็ชาร์จมาอย่างเต็มเปี่ยม บายจ้า ขี้มูกได้แปลงสภาพเป็นนาฬิกาดูเวลาธรรมด๊าธรรมดาไปเรียบร้อย เศร้าจิตมาก แต่เป็นแบบนี้ก็ดีไปอย่าง เราจะมีสมาธิกับการเดินมากกว่าทริปที่ผ่านๆมามากๆ เพราะไม่ต้องมานั่งดูว่าเดินไปได้เท่าไหร่แล้ว altitude ไปถึงไหน ใกล้ถึงรึยัง ได้แต่เดินๆๆไปเรื่อยๆ อยากรู้ก็ถามคนอื่นที่มีนาฬิกาเอา (แล้วมันต่างกันยังไง ฮ่าๆ)

YDXJ1193
เดินตอนแรกยังชิลอยู่ พอซักพักเนินเริ่มมาก็หยิบ trekking pole ออกมาใช้ อนิจจาจำวิธีใช้ที่ไปให้เค้าสอนถึงร้านไม่ได้ ยืนซ่อมอยู่นานจนพี่กลุ่มข้างหลังตามมาเจอ ยืนเหงื่อท่วมกันทุกคนเลย ไม่ใช่ว่าร้อนหรอกนะ แต่เดินมากำลังได้ที่แล้วมาหยุดกะทันหันเพราะเราเนี่ยล่ะ หนูขอโต๊ดดดด >”< แต่จากการหยุดพักครั้งนั้นก็ทำให้ได้รู้ว่า ยุงโคตรชุมเลย ถ้าเราได้หยุดแค่ซักห้าวิสิบวิ มันมาเกาะละ แล้วปัดไม่ไป เป่าไม่ไปด้วยนะ เกาะแน่นมากอะ แถมเป็นยุงลายทุกตัวอีกต่างหาก โอเค ช่างหัวยุง เราเดินกันต่อดีกว่า

ทางเดินทริปนี้มีแต่ทางราบกับทางขึ้น ขึ้นยาวๆถึงยอดเลย ไม่มีไต่เขาขึ้นๆลงๆ แต่ก็ไม่ได้ชันมากขนาดคินาบาลูนะ เป็นป่าดิบที่สุดที่เคยเจอมาเลย คือเป็นป่าจริงๆไม่ค่อยมีทางเดินชัดเจน บางครั้งเดินๆไปหลงเข้าไปอยู่ในดงกิ่งไม้ไปต่อไม่ได้ซะงั้น ต้องวนเวียนหาทางออกมา บางทีก็เป็นหญ้าสูงมากเกือบท่วมหัวแหนะ แรกๆเราก็พยายามจะรบกวนธรรมชาติให้น้อยที่สุด เจอกิ่งไม้ก็ข้าม ไม่เหยียบ ไม่หัก แต่หลังๆคือมันไม่ไหวจริงๆ ต้องเดินเหยียบมันออกมาไม่งั้นคงติดแหงกหาทางออกไม่ล่าย เป็นอีกประสบการณ์ใหม่ๆที่คงไม่ได้เจอถ้าไม่ตัดสินใจมาทริปนี้ 🙂

ทางเดินก็ถือว่าโหดปานกลาง การเดินขึ้นเขาต้องเอาชนะแรงโน้มถ่วงดันตัวเองขึ้นไป แต่ด้วยการที่เราแบกน้ำหนัก 6-7 โลอยู่บนหลังมันทำให้ทางเดินที่ไม่ยากกลับยากขึ้นมากๆเลย แรกๆยังปรับสายกระเป๋าไม่ค่อยถนัดเลยเมื่อยหลังด้วย ถ้าพักวางกระเป๋าทีนึงแล้วกลับมาสะพายใหม่ก็ต้องปรับสายใหม่อีกทีนึง หลังๆเลยพยายามไม่ค่อยพักไม่วางกระเป๋ามากนักเพราะขี้เกียจปรับ ฮ่าๆ

เดินไปได้ซักพัก ฝนตกจ้า แรกๆก็ตกปรอยๆแล้วก็ตกหนักขึ้นๆๆจนต้องเอาเสื้อกันฝนมาใส่กัน ต้องเอา rain cover มาคลุมกระเป๋า (ซื้อมาได้ใช้คุ้มดีจริงๆ) มันก็ตกๆหยุดๆอะนะ หนักบ้างเบาบ้าง ใครใส่เสื้อกันฝนโลตัสก็จะต้องถอดๆใส่ๆเสื้อกันฝนเพราะว่ามันจะร้อนอับมาก ส่วนเราเสื้อกันฝนเป็นแบบ breathable เลยไม่มีปัญหานั้น แต่เจออีกปัญหานึงนั่นคือกางเกงเปียก T_T เสื้อกันฝนโลตัสมันจะคลุมมาถึงสะโพกแต่ของเราเป็นแบบพอดีตัว ดังนั้นส่วนล่างเลยโดนน้ำเต็มๆ แฉะครัชพี่น้อง เปียกกันถุงเท้า รองเท้า และกางเกงใน เวรจริงๆ -*- ชีวิตยากเลยทีนี้

แต่ว่าวิวระหว่างทางมันสวยมากนะ สดชื่นนนน

1120033_

อาหารกลางวันคือข้าวเหนียวหมูปิ้ง (ที่มีมันเยอะมาก) ตอนแรกเราก็แกะมากินระหว่างรอชาวแก๊งเดินทางมาถึง แต่พอมาถึงแล้วฝนตกหนักเลยตัดสินใจเดินต่อไปก่อน เราเลยกินได้ครึ่งๆกลางๆ ก็ดีเหมือนกันจะได้แบ่งพลังงานไว้ใช้หลายๆช่วง

YDXJ1202

สภาพวิ่งแวดล้อมขณะพักกินข้าว (กินข้าวเหนียวเปล่าดีกว่า หมูมีแต่มัน) อีกรอบ

YDXJ1200

YDXJ1211

พอกินเสร็จแล้ว ก็เป็นการเดินช่วงสุดท้ายละ ทางมันเริ่มชันขึ้น ยากขึ้น จนมีช่วงนึงที่เราหาหนทางไปต่อไม่ได้ ข้างหน้าเป็นต้นไม้ใหญ่ล้มขวางทางอยู่ ถ้าเลี้ยวก็คือลงเขาก็ไม่น่าใช่ เราเลยถอยกลับมาเล็กน้อยแล้วเลี้ยวขึ้นไปอีกทาง ที่ดูไม่น่าเป็นทางเหมือนกัน ฮ่าๆ แต่มันไม่มีทางเลือกเลยต้องลองดู ปรากฎว่าไต่ขึ้นไปได้ซัก 5-6 เมตร มันตันจนไม่น่าจะไปต่อได้แล้ว ไอ่เจลเลยเดินไปดูตรงต้นไม้ล้ม ปรากฎว่าถ้าข้ามต้นไม้ไปก็จะเป็นทางไปต่อ แต่เราเตี้ยเกินจะมองเป็นทางหลังต้นไม้ไง เห้อ แล้วเราก็ต้องไต่ลงจากทางที่เราสร้างขึ้นเอง ทุลักทุเลมาก แถมไม่มีใครเห็นใจเราเลย อุตส่าห์ช่วยหาทางให้แท้ๆมาหาว่าเรามั่วเอง ทำไมถึงทำกับเอ๋แบบนี้ย์ย์ย์ !!!

หลังจากนั้นคือเดินด้วยใจแล้ว เพราะแรงไม่มี ร้อน แฉะ หนัก หิว ท้อแท้สุดๆ ท้อแท้ขนาดว่ามีโมเม้นนึงธาตุไฟเข้าแทรก ถามตัวเองว่า หรือเราจะเหมาะกับการเป็นสาวออฟฟิศเที่ยวห้าง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป มากกว่ามาลำบากลำบนแบบนี้วะ ทริปนี้ใครชวนวะ สัปดาห์ก่อนไปวิ่งต่างจังหวัดมาร่างกายยังไม่ทันได้ฟื้นตัว วันนี้เราควรจะนอนตื่นสายแล้วฟินไปกับสายฝนพรำและอากาศเย็นๆสิ ทำไมต้องออกมาลำบากด้วยเนี่ย ทรมานตัวเองนี่ชอบกันจริงๆเลยใช่ไหม

YDXJ1213

พอเดินพ้นส่วนของป่าออกมา เหมือนคนละโลกเลยล่ะ ท้องฟ้าสดใส แดดแรงกล้า เจอริบบิ้นของงาน Luang Phayao Mountain Run ที่จะจัดวันรุ่งขึ้นด้วย ขอถ่ายรูปกับริบบิ้นเป็นที่ระลึกซักหน่อยละกัน เพราะยังไม่มีความสามารถมากพอจะมาวิ่งได้ แค่เดินยังแทบรากเลือดขนาดนี้เลย

ป๊อปที่เดินนำมาเป็นคนแรกของแก๊งเราก็เดินย้อนกลับมาดูว่ามีใครตกหล่นไหม ตัวเองตั้งอาณาจักรอย่างดี ถอดรองเท้าถุงเท้ามาตากแดด น่าอิจฉามาก เค้าบอกว่าตรงแคมป์ยังไม่ได้กางเต๊นท์ เราเลยปักหลักถ่ายรูปเล่นกันอยู่ตรงนี้นานเลยล่ะ ก็วิวมันสวยขนาดนี้ก็ขอชื่นชมให้สมกับความทุกข์ยากที่ผ่านมาเกือบ 6 ชั่วโมงหน่อยนะ โอ๊ยอากาศสดชื่นจังเลย ชอบจัง 🙂

YDXJ1221

YDXJ1224

YDXJ1250

YDXJ1253
หม่ามี้เกือบลืมหนูแหนะค่ะซันนี่ แต่สุดท้ายก็ไม่ลืมนะคะ

 

เสร็จแล้วก็ไปถ่ายรูปกับป้ายยอดดอยหลวงพะเยา อ้าว ที่เราถ่ายรูปเล่นตะกี้ยังไม่ถึงยอดกันอีกเหรอ ฮ่าๆ ยอดจริงๆไม่มีอะไรมากนะ ก็เป็นป้ายปักอยู่เฉยๆนั่นแหละ เพราะว่าระหว่างทางมันสวยมากๆแล้วเลยไม่ได้อะไรกับยอดมาก แล้วก็เดินลัดเลาะสันเขาลงไปยังจุดกางเต๊นท์ ทางลงชันเหมือนกันแต่ว่าสวยมาก สวยจนลืมเหนื่อยลืมกลัวเลยล่ะ พอถึงที่แล้วก็กางเต๊นท์แล้วแยกย้ายไปพักผ่อน เอาขวดน้ำเปล่าไปให้พี่เจ้าหน้าที่ลงไปเติมน้ำให้จากนำ้ตก เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าน้ำตกตรงไหน ยังไง ค่อยมารู้ตอนขาลงที่เดินผ่านน้ำตกนั้นว่าเป็นจุดที่เค้ามาเติมน้ำ มันห่างไกลจากที่ตั้งแคมป์มากๆ ซึ้งในน้ำใจคนแบกน้ำให้มากๆเลย *0*

YDXJ1261

มีคนตะโกนเรียกออกมาดูวิวหน้าเต๊นท์ โหวมันงามมาก มองลงไปเห็นถึงในเมือง เห็นถึงกว๊านพะเยาเลย มีใครก็ไม่รู้บอกว่าใครใส่เสื้อสีสดๆมายืนถ่ายรูปหน่อย ก็มีเรากับพี่ผู้หญิงอีกคนเดินไป ปรากฎว่าหมอกลงพอดี จบครัชจบ อดรูป ก็เลยเซลฟี่กันเองก็ได้ไม่ง้อ อิอิ เสร็จแล้วก็ขึ้นไปรอดูพระอาทิตย์ตกแถวยอดดอย

YDXJ1258
จ่ายเงินหลักพัน ที่พักหลักล้าน อิอิ

YDXJ1301
พระอาทิตย์ในม่านเมฆ รู้ว่ามีอยู่แต่มองไม่เห็น #ความรักก็เช่นกัน

 

IMG_9196_

YDXJ1327

ดูท่าทีว่าจะไม่เห็นพระอาทิตย์ตกแล้ว เลยหนีหนาวกลับเต๊นท์ดีกว่า มองลงไปนี่หมอกคลุมหมดเลย สภาพอากาศเปลี่ยนแปลงได้ทุกนาทีจริงๆ นี่เป็นอีกสเน่ห์ของการเดินป่าหน้าฝนนะ ถ้ามาหน้าหนาวส่วนใหญ่จะได้วิวซ้ำๆ ถ้าทะเลหมอกก็หมอกสวยเลย ถ้าไม่มีหมอกก็ยืนหน้าแห้ง มาหน้าฝนนี่เจอได้ทุกอย่างเลยจริงๆ 😛

จากนั้นพยายามจะตากรองเท้า-ถุงเท้า แต่พอกลับเข้าเต๊นท์ได้ซักพักนึงฝนก็ตกลงมาหนักมาก เวรจริงๆ -*- เออเก็บรองเท้าก็ได้ พรุ่งนี้ก็เดินแฉะกันไปอีกวัน รองเท้าแฉะไม่เป็นไรอย่างน้อยได้เปลี่ยนกางเกงในก็ยังดีวะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ พอฝนหยุดตกก็ถึงเวลาอาหาร สถานที่ค่อนข้างกันดาร ต้องยืน/ยองๆกิน ลำบากนะแต่รู้สึกอบอุ่นมาก และอาหารมื้อนี้เป็นอีกมื้อที่อร่อยที่สุดในชีวิตเลย กินเยอะมากแถมเติมด้วย กินข้าวเสร็จแล้วแต่ผัดกะเพราเหลือ จ่าเลยทำผัดมาม่าแห้งให้กิน ที่ว่าแห้งคือแกะห่อมาม่าแล้วเทลงกระทะเลย จ่าผัดอยู่นานเป็นสิบนาทีมันก็ไม่นิ่มลง (ใช่สิ) เลยเอาน้ำเปล่าราดลงไปในกระทะอีกหลายรอบจนได้ที่ รสชาติใช้ได้ด้วยนะ เป็นมาม่าที่วิธีการทำไม่เหมือนใครในโลกนี้ จะจำไปจนวันตายเลย (ถ่ายรูปไว้ อยู่มือถือเจลรอเจลส่งรูปมาให้)

กินอิ่มแล้วก็นั่งเล่นโทรศัพท์รออาหารย่อยซักพัก ก่อนกินยาคลายกล้ามเนื้อ (ขอบคุณพี่ป๊องสุดสวยมา ณ ที่นี้) นวดยา และเข้านอน ถ้าขาขึ้นว่าหนักเท่าไหร่แล้ว ขาลงก็คูณเข้าไปหลายๆเท่าเลย เพราะเรามีปัญหาตอนลงเขา ขึ้นชันเท่าไหร่เท่ากันแต่ลงปุ๊บเจ็บทุกที คราวนี้เราลงทางชันกัน ชันกว่าขาขึ้น แถมแบกเป้เองอีก ตายแน่ๆ นอนหนีปัญหาดีกว่าเนาะ บ๊ายบายยยย

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s