MyUKDreamTrip : CH4 หลงทางเป็นอาชีพ

เมื่อคืนอากาศหนาวมาก เลยเปิดฮีตเตอร์แล้วคลุมโปงนอน มาวันนี้เลยร้อนเหงื่อออกจนตื่น ไม่อยากเชื่อเลยว่าเมื่อวานยังตื่นนอนที่บ้านในกทม.อยู่เลย วันนี้ลืมตาตื่นมาที่โฮสเทลในลอนดอนซะแล้ว ดีจัง 😉 😉 😉

แซะตัวเองขึ้นจากที่นอนได้ก็ไปอาบน้ำสระผมดีกว่า เน่าค้างมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว พอเดินไปถึงห้องน้ำนี่แบบว่าอึ้งมาก ห้องน้ำเล็กมากกกกก ขนาดเราตัวเล็กๆเข้าไปยืนยังรู้สึกอึดอัด แล้วก็ไม่มีที่แขวนอะไรใดๆเลย เราพกมาแค่ถุงพลาสติกใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ เลยต้องเอาผ้าอย่างอื่นพาดๆประตูไว้ ส่วนถุงพลาสติกก็ถือแบบนั้นแหละตอนอาบน้ำ มือนึงชำระล้างร่างกาย อีกมือก็ถือถุง แล้วก็สลับมือไปมา ลำบากลำบนมากๆ นี่ล่ะหนอ เลือกที่พักที่ทำเลดีมาก เป็นห้องเดี่ยว แถมราคาไม่แพง มีอาหารเช้าฟรี มันก็ต้องแลกด้วยอะไรซักอย่างแบบนี้แหละ

20140207_085343

โปรแกรมวันนี้มีแค่ไป Buckingham palace กับ Warner Bros. Studio Tour…The Making of Harry Potter เหมือนจะน้อย แต่ว่าเราต้องย้ายโรงแรม มันยากตรงนี้แหละ!!!

Buckingham palace จะมีทหารเดินเปลี่ยนเวรตอน 11 โมง ส่วนทัวร์แฮร์รี่ตอนบ่ายสามครึ่ง โฮสเทลคืนแรกนี้ให้เช็คเอ้าก่อน 10 โมง แต่ว่าโรงแรมใหม่ที่เราย้ายไปให้เช็คอินได้ตอนเที่ยง เราเลยวางแพลนว่าเช็คเอ้าตอนเช้าเลย แล้วฝากกระเป๋าไว้ (ใบละ 2 ปอนด์แหนะ) แล้วไป Buckingham palace ก่อน แล้วกลับมาเอากระเป๋าไปเช็คอินที่โรงแรมใหม่ก่อนจะไปทัวร์แฮร์รี่ ซึ่ง schedule มันมั่วและทำชีวิตเราบัดซบมาก เห้อ

กินข้าวเช้าที่โฮสเทล เดินไปด้วยความหวังว่า เอ๊ะเราจะได้เพื่อนใหม่ไหมนะ เราจะได้ฝึกภาษาแค่ไหนนะ แต่ในความเป็นจริงๆก็คือไปถึงแล้วก็ยืนงง ต้องไปหยิบอะไรตรงไหนนะ พอเตรียมอาหารตัวเองเสร็จแล้วก็เดินไปนั่งโต๊ะร่วมกับคนอื่น อีตาฝรั่งก็ก้มหน้าก้มตากิน
“เอ๊ะเราควรจะชวนเค้าคุยไหม”
“หรือเค้าจะอยากมีโลกสวนตัวเงียบๆนะ”
“เอแต่ว่าถ้ามัวแต่อายก็อดได้เพื่อนสิ”
“แต่ว่าเราต้องรีบไปดูทหารเปลี่ยนเวรไม่ใช่เหรอ เกิดคุยแล้วติดลมทำไงง่ะ”
มัวแต่เถียงกันไปกันมาในหัว หันไปอีกทีเค้าลุกไปกันละ อดจ้า ฮ่าๆๆ เลยรีบกินรีบออกดีกว่าเนาะ


เมื่อคืนถามทางไอซ์มา ไอซ์บอกว่านั่ง tube ไปให้ถึงสถานี Green Park แล้วก็เดินๆตามคนอื่นไป ยังไงก็ไม่หลง…

DSC02437_
เราออกจากโฮสเทลก็เดินชมเมืองไปเรื่อยๆ โอ๊ยชีวิตดี๊ดีอะ พอไปถึง tube ก็เกิดปัญหาว่า ซื้อตั๋วแบบไหนดี งง แล้วตอนนั้นก็ใกล้ 11 โมงเข้าไปทุกทีแล้ว ต่อคิวเครื่องซื้อตั๋วอัตโนมัติไปจนถึงคิวแล้วจิตตก กลัวกดผิด เลยออกจากแถวไปโทรหาไอซ์ แต่ใต้ดินไม่มีสัญญาณโทรศัพท์อีก กว่าจะเดินขึ้นแล้วเดินลงมาใหม่เพื่อซื้อตั๋วแบบเหมาวัน (8.9ปอนด์แหนะ) เวลาก็ล่วงเลยไปเยอะละ อุปสรรคเยอะจริงๆ -*-

20140207_103225

พอขึ้น Tube ที่ Green park แล้วก็เดินตามชาวบ้านออกมา มันก็มีป้ายบอกทางที่เห็นได้ชัดเจนมากเลย เดินทะลุ Green Park มาประมาณ 5 นาทีก็ถึงแล้ว I’m on time เย่

DSC02429_

07 Feb’14 @ CP4 Buckingham palace

20140207_110246

ความรู้สึกแรกเลยนะ โห พระราชวังบัคกิ้งแฮมนี่ยิ่งใหญ่จัง สวยจัง คือมองมาแต่ไกลแล้วรู้เลยว่าอันนี้แน่ๆ (เพราะเราไม่เคยเห็นมาก่อนแม้แต่ใน internet หาข้อมูลมาดีจริงๆเนาะ) เห็นทหารม้าสวนสนามผ่านไปตรงถนนเลย อลังการมาก ทหารก็แต่งตัวยังกับอัศวินในหนังแหนะ (เรานี่มันบ้านนอกเข้ากรุงจริงๆ) แล้วก็รีบไปยืนเกาะรั้วรอดู changing the guard ยืนตากลมหนาวรอนานมากจนเกือบเที่ยงก็ยังไม่มีวี่แวว สรุปว่ามาเสียเที่ยว เซ็งจ้า แต่ไม่เป็นไรเดินชมบรรยากาศรอบๆก็งามมาก อากาศก็ดี ชีวิตมีความสุข มองไปสุดปลายถนนเห็น London Eye ด้วยอะ ตื่นเต้น (เราตื่นเต้นทุกอย่างแหละอย่าเพิ่งเบื่อกันไป)

DSC02389_

DSC02409_

DSC02418_
ขากลับไปเอากระเป๋าที่โรงแรมก็ดันทำเก่งไม่เปิด Google Map (จริงๆถ้าไม่เปิดก็คงไม่เก่งอะไรมากหรอกถ้าไม่ใช่คนหลงทางเป็นอาชีพแบบเรา) ก็ตอนเช้าเราเพิ่งเดินทางนี้มาเอง ตอนนี้ก็แค่ย้อนเส้นทางเดิมไม่เห็นจะยากอะไร แต่ว่ามันยากและหลงทางทำเสียเวลาอีก เวรกรรม -*- กว่าจะไปเอากระเป๋า แล้วก็กลับมาที่ King’s Cross อีก (วนไปวนมามาก) จากนั้นก็ต้องนั่ง tube ไปโผล่ Victoria Station ซึ่งต้องเปลี่ยนสายด้วย นรกมากๆเลยมันไม่เหมือนเปลี่ยนขบวน BTS ในมโนภาพของเราแม้แต่น้อย นึกภาพว่าเราต้องลากกระเป๋า 24″ พร้อมกับเป้ใบใหญ่บนหลังไปตามทางเกือบๆกิโลเมตรได้ แล้วทางก็ไม่ราบเรียบนะ มีเนินขึ้นลงตลอด ตอนนั้นก็ประมาณบ่ายโมงแล้ว หิวก็หิว เหนื่อยก็เหนื่อย จริงๆที่พักวันนี้อยู่ใกล้ Buckingham palace มากเลย ถ้าตื่นแต่ไก่โห่แล้วมาฝากกระเป๋าที่โรงแรมใหม่แทนที่จะเป็นโรงแรมแรกชีวิตน่าจะดีกว่านี้ แต่คิดไม่ถึงไงก็เลยต้องวิ่งวุ่นแบบนี้

พอโผล่หัวขึ้นมาที่ Victoria station แล้วก็ยังเกิดปัญหาอีก คือต้องออกทางไหนฟระ ไม่รู้วววววว คือสถานีใหญ่มากๆ มีทางออกเยอะมาก จะเปิด gps ก็ดันใช้งานไม่ได้เพราะอยู่ในอาคาร (เกลียดซัมซวย) เราเลยต้องเสี่ยงดวงเดินมั่วมาทางออกนึง และจากความโชคดีที่เรามักจะพบเจอมาตลอด ก็คงจะเดาได้ไม่ยากว่าเราเลือกได้ทางที่ต้องเดินไกลที่สุดเพื่อไปให้ถึงที่พักที่สอง Belgrave House Hotel! เหนื่อยใจจริงๆ กว่าจะเดินมาถึงก็สองโมงกว่าแล้ว หิว ร้อน เหนื่อย อยากนอน 😥

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s