MyUKDreamTrip : CH2 เริ่มออกเดินทาง กะเหรี่ยงเมืองกรุง มุ่งหน้าสู่ลอนดอน



06 Feb’14 @ CP1 สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ  

1598539_470892016366043_265655086_n

การเดินทางครั้งนี้ เราได้ตั๋วราคาค่อนข้างน่าพอใจ แต่ต้องแลกกับการยอมคันเบาะที่ต้องนั่งสายการบินที่เป็นสปอนเซอร์ทีมฟุตบอลคู่แข่งของทีมรักของเรา เอาเถอะเพื่อเงินเราทนได้ 😛 เวลาเดินทางก็ตามนี้เลย

    • BKK – AUH (8:40 – 12:15)
    • AUH – LHR (13:25 – 17:30)

ดูจากเวลาแล้วค่อนข้างฉุกละหุกตอนเปลี่ยนเครื่อง ไม่ต้องย้าย terminal แต่มีเวลาแค่ชั่วโมงเดียว แถมเป็นการต้องไปเปลี่ยนเครื่องครั้งแรกในชีวิตแบบต้องเดินทางคนเดียวอีกต่างหาก แค่คิดก็สนุกแล้วสิ

เนื่องด้วยที่อังกฤษเป็นหน้าหนาวซึ่งฟ้ามืดไวมาก เราจำเป็นต้องไปถึงที่นั่นให้เช้าที่สุด แต่ก็ไม่ต้องการไปรอเปลี่ยนเครื่องเป็นสิบชั่วโมง ไฟลท์นี้จึงเป็นเวลาที่ลงตัวที่สุดที่เราสามารถเลือกได้แล้ว ลำบากอีกหน่อยนึงตรงที่เริ่มออกเดินทางเช้ามาก แปดโมงกว่า แปลว่าเราต้องต้องมาถึงสนามบินประมาณหกโมงเช้า (T_T) แต่ตอนนั้นมีคนมาส่งด้วยนะ อวดๆ โลกนี้เป็นสีชมพู เหน็ดเหนื่อยแค่ไหนก็ไม่หวั่นขอแค่มีเธออยู่เคียงข้าง ฮ่าๆ พอละเดี๋ยวจะอ้วกแตกไปซะก่อน พอมาถึงสนามบินก็ไปต่อคิวเช็คอินกระเป๋า พอถึงคิวเค้าบอกไม่มีชื่อเรา อ้าวเวรละ เช็คไปเช็คมาอ๋อเรามาต่อคิวผิดสายการบิน บิน Etihad แต่มาเข้าคิวของ Emirates ซะงั้น เห้อ…

20140206_074442

ตัดฉากมาที่บนเครื่องบิน โห Boeing777 เครื่องใหญ่เบ้อเริ่ม เลือกที่นั่งมาแล้ว 39A ทุกไฟลท์ เบอร์นังวู้ดเกตกระดูกยุงที่รักของเรา เลือกที่นั่งติดหน้าต่างเพราะอยากดูวิว แต่เอาจริงๆก็ไม่ค่อยได้ดูเลย คนไม่เต็มลำอะ โล่งๆเลย เก้าอี้ข้างๆเราอีก 2 ที่ก็ว่างซะด้วย เอาวะเผื่อจะได้นอนแผ่ยาวๆ ด้วยความง่วงก็หลับไปตั้งแต่เครื่องยังไม่ทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้าเลยด้วยซ้ำ ตื่นมาอีกทีสัญญาณรัดเข็มขัดดับลงแล้ว และมีนังฝรั่งหน้างงมายึดที่นั่งข้างๆเรามานอน แม่งงงงงงงงงง ความฝันพังทลาย ไม่เพียงแค่นั้นนะ มันยังนอนกินที่มาเบียดที่นั่งเราอีก เซ็งมากๆ ทำไมไม่นั่งที่นั่งตัวเองวะเนี่ย

ชีวิตบนเครื่องบิน 6-7 ชม.นี่มันแสนจะน่าเบื่อ จะนอนก็นอนไม่ได้ติดยัยข้างๆ จะดูหนังก็ไม่ค่อยมีสมาธิ ดูไปง่วงไปสุดท้ายก็ปิด นั่งจ้องแผนที่ว่าตอนนี้อยู่แถวประเทศไหนแล้ว ข้างนอกอุณหภูมิเท่าไหร่ บางทีก็ฟังเพลงก็มีแต่เพลงไม่ค่อยจะรู้จัก แถมเมื่อยขาเมื่อยหลังอีก ทรมานมาก ก็เลยนั่งหลับๆตื่นๆมาตลอดทาง เดี๋ยวแอร์ก็มาปลุกให้ปรับเก้าอี้ เดี๋ยวก็เสิร์ฟอาหาร มีแอบฝันดราม่าบนเครื่องด้วย ตื่นมาร้องไห้เลย คือจะโฮมซิกเร็วไปไหม ตอนนั้นน่าจะอยู่แถวๆบังคลาเทศมั๊ง จะเลี้ยวกลับก็ไม่ทันแล้ว ก็ต้องสู้ต่อไป เห้อ

พอใกล้ถึง Abu Dhabi แล้วบนจอมีบอกข้อมูลการ transit ด้วย ว่าใครจะต่อไฟลท์ไหน ต้องไป terminal ไหน gate ไหน คือสบายบรื๋อแทบจะไม่ต้องไปเดินเหรอหราอ่านบอร์ดเลย แต่พอเข้าไปในสนามบินจริงๆทุกอย่างทำมาดีมากนะ เค้ามีพนักงานคอยถามเลยว่าใครไปต่อไฟลท์นี้ให้เดินไปทางไหน ป้ายก็มีบอกชัดเจน เราดูแล้วก็โอเค ตรงกับที่ดูมาบนเครื่อง จากนั้นก็แทบจะวิ่งไปเลยเพราะไม่รู้ว่ามันไกลแค่ไหน ปวดฉี่ก็ปวดแต่กลัวถ้าเกทปิดก่อนจะตกเครื่องเอา

DSC02373

วิ่งดุ๊กๆๆไปถึงเกทก่อนเวลานิดนึง ละก็รีบขึ้นเครื่องเลย กะว่ารีบไปเก็บกระเป๋าละค่อยไปฉี่บนเครื่อง คราวนี้ได้เครื่องลำเล็กกว่าเดิม เป็น Airbus A380 แฮะ ฝั่งริมหน้าต่างมี 2 ที่นั่งเอง เซ็ง ตอนเก็บสัมภาระเหวี่ยงกระเป๋าพลาดเลยร่วงลงมา (คนมันเกิดมาเตี้ยเลยลำบากงี้) มีฝรั่งใจดีลุกมาช่วยเก็บกระเป๋าด้วย ใจดีจุง เสร็จแล้วก็ไปฉี่ใช่ปะ พอกลับมาที่นั่งแล้วคนยังน้อยอยู่เลย เหมือนเค้ารอๆด้วยอะเพราะเกินเวลามาแล้วเครื่องก็ยังไม่ออก หุ่วรู้งี้เล่นเน็ตอยู่ที่สนามบินก่อนก็ดี เพราะบนนี้เน็ตสนามบินมันไม่มีสัญญาณ เราต้องสุ่มใช้ของใครก็ไม่รู้ แล้วดันต่อติดด้วยเลยแอบส่งข่าวคราวให้คนที่เมืองไทยได้หน่อยนึง เย่  คราวนี้ก็ยังง่วงอยู่ แต่ไม่ยอมนอนละ เอาสมบัติวางๆจองที่ข้างๆไว้ด้วย ใครอย่ามาแย่งเรานะ แล้วสรุปว่าเราก็ได้ยึดครองทั้ง 2 ที่นั่งดังใจหวัง นอนนี่หดตัวงอเป็นกุ้งเลย แต่ก็ดีกว่านั่งเมื่อยแหละวะ (แอบเห็นนังฝรั่งจอมแย่งที่นั่งมาไฟลท์เดียวกันด้วย นางเดินไปแย่งที่คนอื่นอีกรอบนึง อะไรของนางเนี่ย -*-)

20140206_110658

ยิ่งนั่งนานเท่าไหร่ความตื่นเต้นยิ่งหดหายไป กลายเป็นความเบื่อ ว่าเมื่อไหร่จะถึงซักที และสุดท้าย 7 ชั่วโมงแห่งความทรมานก็สิ้นสุดลงเมื่อเครื่องลงจอดที่ London Heathrow International Airport อย่างปลอดภัย ในใจคิดอย่างเดียวอยากรีบๆให้เท้าแตะพื้นดินซักที เดินทางมานานเกินไปแล้ว จนเมื่อเห็นผู้โดยสารที่ยืนต่อคิวลงเครื่อง เริ่มเปลี่ยนลักษณะการแต่งตัวกัน เอาเสื้อโค้ด เสื้อกันหนาวมาใส่กัน เห้ย รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายอังกฤษแล้วแฮะ เริ่มตื่นเต้นแล้ว นี่เราไม่ได้ฝันไปใช่ไหม เด็กสาวตัวเล็กๆผู้น่ารักๆคนนึงได้เดินทางมาไกลถึงสหราชอาณาจักรจริงๆแล้วเหรอ กรี๊ด!!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s