พักใจ ไม่พักกาย ณ ดอยหลวงเชียงดาว +++ Chapter0 +++ Beginning of the trip

เราตกหลุมรักเขาเข้าแล้ว… เอ้ย! ภูเขาๆ ไม่ใช่เขา … เอ๊ะ หรือว่าเขาน่ะถูกแล้ว @_@
เราชอบดูรีวิวของคนที่เคยไปเที่ยวมา เห็นทิวเขาที่ลดหลั่นไปสุดลูกหูลูกตา จากมุมมองที่สูงเทียมเมฆ มันรู้สึกอิ่มเอมใจและอยากไปสัมผัสความรู้สึกแบบนั้นสักครั้ง(หรือหลายๆครั้ง)
บางทีก็ไม่ได้เจียมสังขารตัวเองเลย ไปเที่ยวแต่ละครั้ง แค่เดินขึ้นเนินเล็กๆเป็นระยะทางซักร้อยสองร้อยเมตรก็เหนื่อยแล้ว ยาวกว่านั้นหน่อยก็จะยิ่งออกอาการ บางครั้งถึงกับหอบ หายใจไม่ทันเลยทีเดียว ครั้งที่แย่ที่สุด คือนั่งลงกับพื้น ไปต่อไม่ไหวแล้ว หายใจไม่ทัน แน่นหน้าอก เหมือนจะตายให้ได้เลย แต่ว่าพอผ่านเหตุการณ์เลวร้ายแต่ละครั้งไป ก็พยายามจะพาตัวเองไปลำบากแบบเดิมๆอีก…ไม่รู้จักเข็ดนะ
กับอีกสถานที่นึงก็เช่นกันดอยหลวงเชียงดาว ดูรีวิวมาก็หลายอัน เห็นว่าสวยมากแต่ก็ไม่กล้าตัดสินใจไป จนกระทั่งมีโอกาส เราตัดสินใจอยู่ไม่นานก็ใจง่ายตกลงไปซะแล้ว ก็มันรักเขาไปแล้วนี่นา ทำไงได้ล่ะ >_<


ยอดดอยหลวงเชียงดาว ยอดเขาที่สูงที่สุดอันดับ 3 ของเมืองไทย รองจากดอยอินทนนท์ (ที่รถแทบจะไปส่งได้ถึงหน้าป้ายจุดสูงสุดแดนสยามเลย) และอันดับสอง ยอดดอยผ้าห่มปก ที่ต้องเดินทางระยะประมาณ 3.5 กม. เพื่อไปถึงยอดที่เค้าว่ากันว่าพอมองลงมาจากจุดนั้นแล้วจะเห็นเมฆหมอกปกคลุมพื้นดินเหมือนผ้าห่ม ระยะทางที่ต้องเดินเพื่อพิชิตยอดดอยหลวงเชียงดาวนั้น มากกว่าสองดอยที่สูงกว่า คือต้องเดิน 6.5 หรือ 8.5 กม. (มีสองเส้นทางให้เลือก) ทางที่สั้นกว่าจะชันและเดินยากกว่า เราเคยพยายามจะไปขึ้นยอดดอยผ้าห่มปก แต่ทำไม่สำเร็จ DNF ไปซะก่อน ก็พาลกลัวการต้องขึ้นยอดดอยสูงๆไปซะงั้น ภูเขาที่ไม่สูงมาก อย่างเช่น ภูกระดึง ถึงจะเดินเยอะแต่เราสู้ไหนถึงกัน เพราะอากาศมันไม่บางมากเท่าไหร่

ที่ตอนแรกไม่กล้าตัดสินใจไป ไม่ใช่อะไรหรอกนะ ไม่มีใครคิดจะไปจริงจังสักที ทุกครั้งที่จัดทริปกับเพื่อนๆ ก็ต้องเป็นเรานี่แหละที่พูดออกมากลางวงเลยว่า ฉันจะไปที่นี่ ไม่งั้นก็พูดแต่อยากไปๆ แต่ก็อิดออดกันไปมาจนทริปพาลจะล่มไปซะหลายครั้ง คราวนี้ญาติมาชวน join trip ไปกับทัวร์ (ทัวร์สะพายเป้ฯ ) ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรมาก แค่ใจ กับร่างกาย และเงิน ^_^

เราไม่เคยไปเที่ยวกับทัวร์แบบนี้หรอกนะ แต่เห็นว่ามันง่ายดีสำหรับการไปที่ไกลๆแต่ไม่พร้อมจะเตรียมตัวอะไรเยอะๆ แล้วตอนนั้นก็อยากไปเที่ยวกับคนรัก (ที่ตอนนั่งเขียนรีวิวอยู่ เค้าได้กลายเป็นอดีตไปแล้ว… ไม่ใช่อดีตคนรักนะ ให้เป็นแค่อดีตคนเคยรู้จักเท่านั้น แบร่ 😛 ) แหม ใครๆก็อยากจะไปที่สวยๆ กับคนรู้ใจใช่ไหมล่ะ ยิ่งเป็นเส้นทางที่ลำบาก ต้องให้มาช่วยเหลือดูแลกันเรายิ่งชอบ แต่ก็เอาเถอะ มันเป็นเพียงแค่ความฝัน เพราะกว่าจะถึงวันเดินทาง อะไรๆหลายๆอย่างมันก็เปลี่ยนไปแล้ว แต่ทริปนี้ก็ยังคงอยู่ และเราก็ไม่ถอนตัว มันก็คงเป็นเหมือนชีวิตที่ถึงแม้จะพบอุปสรรคอะไรมากมายแค่ไหน เราก็ยังต้องสู้และอดทนก้าวเดินต่อไปอะเนาะ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s