Part III. กว่าจะมาถึง…ห้วยน้ำดัง

 Part III กว่าจะมาถึง… ห้วยน้ำดัง

ทักทายมิตรรักแฟนเพลงทุกท่านนะคะ … อ้าว ไม่มีหรอกหรอ ฮ่าๆ
ห่างหายไปนาน ด้วยโปรเจคและการสอบไฟนอล ตอนนี้เรามาแล้ววววววว (แม้ว่ายังสอบไม่เสร็จก็ตาม (แล้วยังไม่เจียม – -))

ก็วันนี้มันเริ่มคุยว่าจะเก็บตังค่ารถที่จะขึ้นเหนือ(อีกรอบ)กันแล้ว ตื่นเต้นจริงๆ เลยอดใจไม่ไหวขอมารำลึกความหลังต่อดีกว่าเนอะๆ

หลังจากตอนแรกนั่งนับโค้ง(เพราะกลัวเมารถ – -)
แต่พอนับไปนับมา มองไปมองมา ส่งกระดาษจดให้ไอ่แมกซ์ แล้วเริ่มต้นถ่ายรูป ฮ่าๆ
แหม ก็บรรยากาศมันสวยงามไม่ไหวแล้วจริงๆนี่
แบบตื่นตาตื่นใจมากๆอะ เหมือนเราค่อยๆไต่เขาขึ้นมาเรื่อยๆ เรื่อยๆ
แล้วพอมองไปอีกที เราก็มาอยู่ที่จุดสูงมากๆ รอบข้างเป็นเทือกเขาเต็มไปหมด

แต่ด้วยความสามารถด้านการถ่ายรูปอันล้นเหลือของเรา
แน่นอน ว่ารูปมันต้องเน่า แป่ว ฮ่าๆ
นึกถึงนะ รถส้มเก่าๆ วิ่งปุเลงๆ ทางก็โค้งไปโค้งมา คนถ่ายก็เก๊งเก่ง
ก็เลยออกมาอย่างที่เห็น

รถเค้าจอดให้กินกลางวันข้างทาง
ใจจริงอยากจะไปให้ถึงไวๆ แบบว่าบ้าเห่อ+ตื่นเต้น
แต่คนเค้าก็ทำมาหากินอะเนอะ ต้องขับรถไปอีกไกล กินก็กิน(ไม่ค่อยอยากกินนะเนี่ย ฮ่าๆ)
ร้านเป็นเพิงเล็กๆ แต่ดูร่มรื่นดีนะ (บรรยายไม่ค่อยถูก ช่างเหอะ)
เราก็มองไป ว่ามีไรกินบ้างหว่า(ที่นอกจากหมูกระเทียมพริกไทย)
และแล้ว… สิ่งที่รอคอย… อาหารเหนือ กรี๊ดๆ
มันเรียกว่าไรนะ ฮ่าๆ คิดก่อนๆ
เอารูปไปดูก่อนละกัน


[ มุมนี้สวยจริงๆ สงสัยคนถ่ายจะสวย ]


[ น่ากินไหมคะ ]

รู้แล้วววววววววววว ไปหากูเกิลมา อิอิ
ข้าวซอยๆ หูย นึกตั้งนานแน่ะ เหะๆ
น่ากินใช่ไม๊ล่ะ

แล้วดูเพื่อนเราคนนี้ซิ เค้ากินอะไรอยู่


[ หน้าโจรจริงๆ ]

มีเฉลยๆ

ร้านนี้แก้วน้ำเค้าแปลกดีนะ แต่เป็นที่ชอบใจของเพื่อนๆเรามากเป็นพิเศษเลยหละ

เราอะ เจอคุณตาตนนึง (จริงๆเค้านั่งรถมาคันเดียวกันอะ)
แต่เค้าไม่ได้กินข้าว เค้านั่งรอหน้าร้าน
นั่งยองๆ แล้วสูบกล้องอะ(เค้าเรียกงี้ป่าวอะ)
ประมาณว่ากล้องยาสูบมั๊ง แต่ยาวมาๆๆๆๆ ยาวถึงพื้นอะ
ดูแล้วได้อารมณ์ชาวบ้านมากๆ
ดูสงบ เรียบง่าย ชอบๆ
อยากจะถ่ายรูปเหมือนกัน แต่ไม่กล้า กลัวคุณตาเอากล้องฟาดกบาลเอา ฮ่าๆ

กินข้าวเสร็จก็นั่งรถต่อ(แมกซ์นับโค้ง)
แล้วซักพัก เราก็มาถึงแล้ว
ห้วยน้ำดังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง


[ รูปอย่างขลัง ( by : jel ) ]

อย่างเคย ถ่ายรูปกันดีกว่าเนอะ
อ้าวลืมไป แบกสัมภาระรุงรัง เอาไปฝากพี่เจ้าหน้าที่ดีกว่า
เสร็จแล้วก็ ถ่ายรูปปปปปปปปปปปป

ป้ายอุทยานฯ

ท้องฟ้าสวยสดใสมากๆๆๆๆๆ
อิกรมอุตุพยากรณ์อากาศสุดจะมั่วอะ
เมฆหมอกไม่มีแม้แต่น้อย
มีแดดแค่พอถ่ายรูปสวย
ทุกอย่างเป็นใจมากๆๆ


[ คุณน้องรหัสกำลังอาบแดด ]


[ มาถึงซักที ]

ถ่ายไปถ่ายมานึกได้
เราจะนอนกันตรงนี้หรอ มัวแต่ถ่ายรูปเพลิน อิอิ
เลยตั้งหน้าตั้งตาหาเหยื่อ เอ้ย หาผู้ใจบุญ ให้พวกเราตาดำๆ6คน เกาะขึ้นไปบนห้วยน้ำดังด้วยคน

โคตรตื่นเต้นอะ เกิดมาไม่เคยโบกรถกับเค้าเลย
ครั้งนี้แบบว่ามาตายเอาดาบหน้าจริงๆ ถ้าหาไม่ได้ก็ต้องนานกลางป่าเลยนะนั่น
แต่ในที่สุด สวรรค์ก็เห็นถึงความตั้งใจของพวกเรา
มีรถกระบะผ่านมาแล้วววววว ( มันต้องกระบะไง เพราะถ้ารถเก๋ง – – ต้องนึกสภาพ ฮ่าๆ )
เค้ามากันสองคน มาเที่ยวน่ะ
และผู้กล้าที่ทำการโบกรถก็คือ……………พี่เจ้าหน้าที่ นั่นเอง ^^ น่ารักที่สุดเลย

แล้วพวกเราก็แห่กันขึ้นรถกระบะผู้ใจบุญไป
ระยะทางไกลเหมือนกันนะ 5-6กิโลได้อะ
ก็นั่งหน้าต้านลมไปนานเลย ทางก็คดเคี้ยวไปมา สนุกมาก
ชีวิตแบบนี้แหละ ที่เราตามหามานาน

ตอนต่อไปเจอกันบนอุทยานนะคะ

 Repost from http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=littlew00dy&month=02-10-2009&group=2&gblog=5

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s